สุวรรณภูมิ: ความภูมิใจหรืออัปยศ

ตอบ: Thu Oct 26, 2006 5:26 am

สุวรรณภูมิ : ความภูมิใจหรืออัปยศ

คอลัมน์ เดินคนละฟาก

โดย กมล กมลตระกูล

สนามบินสุวรรณภูมิที่ได้ทุ่มงบฯประชา สัมพันธ์อย่างหนักว่าเป็นความภูมิใจของชาติ คือ เป็นสนามบินที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดในโลก จนทำให้มีการจัดทัวร์มาชมกันอย่างคับคั่ง และสร้างความวุ่นวายให้กับผู้โดยสารทั้งไทยและเทศอย่างไม่น้อย แต่เมื่อได้ไปสัมผัสสถานที่จริงแล้วก็เห็นแต่ผักชีโรยหน้า

สนามบินเป็นประตูแรกผ่านเข้าประเทศ ทุกประเทศจึงให้ความสำคัญกับหน้าตาของประเทศในจุดนี้เป็นอย่างยิ่ง เพราะต้องการสร้างภาพประทับใจแรกของนักท่องเที่ยวให้นำเงินตราต่างประเทศเข้ามาท่องเที่ยวใช้จ่าย เมื่อประทับใจแล้วก็จะกลับมาอีก หรือบอกผ่านปากต่อปาก

ไม่น่าชื่อว่าความละโมบที่ไร้ยางอายของ ผู้เกี่ยวข้องทั้งปวงตั้งแต่นักการเมือง ผู้รับเหมาและข้าราชการระดับสูงจะกล้าร่วมกันคอร์รัปชั่นหาผลประโยชน์เข้าตัวเหมือนหมาป่าผู้หิวโหยจนกระทั่งสนามบินสุวรรณภูมิกลายเป็น อนุสาวรีย์แห่งความอัปยศของชาติ หรือ อัปรีย์สถานแห่งชาติ ที่คนไทยต้องทนอับอายอยู่กับมันอีกอย่างน้อยก็ 100 ปี จนกว่ามันจะเสื่อมไปตามกาลเวลา (เหมือนกับตอม่อโฮปเวลล์)

เมื่อเปรียบเทียบแล้วก็เหมือนบ้านจัดสรรทั่วไปที่สร้างขายกันอยู่ในทุกวันนี้ คือดูดีแต่ภายนอก แต่วัสดุภายใน และอุปกรณ์ตกแต่งล้วนไร้คุณภาพทั้งสิ้นสิ่งที่เด่นคือความกว้างใหญ่และสถาปัตยกรรมภายนอก ส่วนภายในนั้นเหมือนโกดังสินค้าขนาดยักษ์ ที่ขาดรายละเอียด มีแต่ความหยาบและแข็งกระด้าง

เมื่อเปรียบเทียบกับสนามบินอื่นๆ ในโลก เช่น สิงคโปร์ มาเลเซีย ฮ่องกง และเกาหลีใต้ จะเห็นความแตกต่างได้ชัดเจนในเรื่องวัสดุปูพื้น วัสดุอุปกรณ์และสุขภัณฑ์ของห้องน้ำที่ใช้ราคาถูก ไม่มีความทนทาน และเริ่มชำรุดในอาทิตย์แรกที่เปิดใช้ โดยเฉพาะพื้นที่เป็นกระเบื้องที่เปิดใช้ไม่กี่วันก็มีแผ่นและมุมแตกทั่วไปแล้ว

ก๊อกน้ำก็ใช้ระบบเซ็นเซอร์ห่วยแตกโดยไม่จำเป็นเพราะเสียง่าย และส่วนใหญ่ก็เสียแล้ว ผมเห็นฝรั่งตบก๊อกแทบหักกับมือเพราะโกรธที่น้ำ ไม่ไหล

หน้ากากแอร์ที่ใหญ่เทอะทะเกะกะกินเนื้อที่และดูอัปลักษณ์แข็งกระด้างขาดความอ่อนโยนของศิลปะไทยที่ตั้งระเกะระกะไปทั่วก็สุดแสนจะขัดสายตา

นอกจากนี้ ฝาผนัง ฝ้าเพดาน และเสาก็เป็นซีเมนต์ที่ไม่ได้ฉาบ ทาสี หรือปิดด้วยกระเบื้องอย่างสนามบินมาตรฐานทั่วไป จึงดูอัปลักษณ์ แข็งกระด้าง และหยาบเหมือนกับการเดินอยู่ในคลังสินค้ามากกว่าสถานที่รโหฐานที่เรียกว่าสนามบินนานาชาติ ที่บังอาจโฆษณาว่าเป็นความภูมิใจของชาติ

อิฐปูพื้นนอกอาคารที่จะเดินไปขึ้นรถต่อไปยังเครื่องบินก็ใช้อิฐตัวหนอนที่ราคาถูกแสนถูกเหมือนทางเท้าข้างถนนและดูไม่สมกับมาตรฐานขั้นต่ำของสนามบินนานาชาติ

ส่วนการจัดสรรการใช้เนื้อที่ภายในก็ผิดวัตถุประสงค์ของการสร้างสนามบินที่ต้องรองรับ ผู้โดยสารปีละ 45 ล้านคน หรือวันละหลายแสนคน นั่นคือต้องสร้างที่นั่งรอพักเปลี่ยนเครื่อง รอกระเป๋า และรอเมื่อเครื่องบินเปลี่ยนเวลา และห้องน้ำ อย่างเพียงพอ เป็นต้น

แต่เนื่องจากความไม่โปร่งใส และการแสวงหาผลประโยชน์ร่วมกันระหว่างนักการเมือง ญาติโกโหติกานักการเมือง ข้าราชการ ผู้บริหาร และ ผู้ประมูลที่ปล่อยให้มีล็อกสเป็กให้มีการผูกขาดการใช้เนื้อที่ภายในที่ให้เจ้าเดียวได้ไปกิน "หัวคิว" จากร้านค้าที่มาเช่าขายสินค้าและบริการ สนามบินสุวรรณภูมิกลับใช้วัตถุประสงค์ของการสร้างศูนย์การค้ามาใช้ ซึ่งน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็นศูนย์การค้าคิง เพาเวอร์ ก็จะตรงกับวัตถุประสงค์มากกว่า ราคาสินค้าในสนามบินจึงแพงเกินกว่ามาตรฐานสากล

แม้แต่ทางเดินขาเข้าก็ยังสร้างเกาะกลางทางเดินให้ร้านค้าขายสินค้าและอาหารเครื่องดื่ม ทำให้ผู้โดยสารต้องเดินเบียดเสียดกัน และขาดความปลอดภัย หากว่าเกิดมีอัคคีภัยขึ้นในสนามบินก็คงจะเหยียบกันตายเป็นทิวแถว

ประเด็นความปลอดภัยนี้ อย่ามองข้ามเป็นอันขาด จะมาล้อมกันเมื่อวัวหาย ก็จะเป็นข่าวฉาวโฉ่ให้อับอายกันไปทั่วโลกได้ และนักท่องเที่ยวก็คงไม่กล้ามาเหยียบเมืองไทยกันอีก

ประตูรอขึ้นเครื่องก็ไม่มีที่นั่งให้ผู้โดยสารนั่งรอเหมือนสนามบินนานาชาติอื่น แต่ต้องยืนออเบียดกันรอเดินไปเช็กอินขึ้นเครื่องเหมือนรอขึ้นรถ บ.ข.ส. ที่ตลาดหมอชิต

เก้าอี้ที่มีอยู่อันน้อยนิดก็ใช้เก้าอี้สำเร็จรูปแบบแถว ซึ่งคับแคบ นั่งไม่สบาย และขนาดเล็กกว่าฝรั่งจะนั่งได้ เมื่อมีคนนั่งแล้ว ก็ไม่มีใครอยากไปนั่งเบียดเสียดอย่างอึดอัดเป็นปลากระป๋องอีก ผิดกับสนามบินดอนเมืองอย่างฟ้ากับดิน โดยไม่ต้องไปเทียบกับสนามบินเกาหลี ฮ่องกง มาเลเซีย ไต้หวัน และสิงคโปร์ที่เป็นเพื่อนบ้าน

น่าขายหน้าที่ผู้บริหารยังกล้ามาคุยว่าจะให้สนามบินสุวรรณภูมิเป็นฮับของเอเชีย

ทั้งหมดนี้เกิดจากการตักตวงโดยการขายเนื้อที่ให้มากที่สุด โดยเหลือเนื้อที่สร้างที่พักผู้โดยสารให้น้อยที่สุด เพื่อบีบบังคับทางอ้อมให้ผู้โดยสารต้องเดินดูและจับจ่ายเงินซื้อสินค้า เนื้อที่จึงเหลือน้อยจนไม่พอสร้างห้องน้ำรองรับผู้คนวันละหลายแสนคน ไม่มีเก้าอี้ให้ผู้โดยสารนั่งพักรอเครื่อง

ความฉ้อฉลทั้งหมดนี้เป็นการสร้างความอัปยศให้กับชาติ มิใช่ความภาคภูมิใจอย่างราคาคุย โดยสะท้อนออกมาที่เสียงบ่นว่าและก่นด่าของ ผู้โดยสารต่างชาติที่ไม่ได้รับความสะดวกเหมือนอย่างสนามบินนานาชาติอื่นๆ

ปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นกลายมาเป็นปัญหาและภาระของประชาชน ผู้โดยสาร และพนักงานที่ทำงานในสนามบิน โดยที่ผู้รับเหมาเมื่อส่งมอบงานไปแล้วก็หมดหน้าที่ ส่วนการบริหารพื้นที่ก็เซ็นสัญญากันไปแล้ว จะแก้ไขก็คงต้องถูกปรับเสียค่าโง่กันอีกไม่รู้เท่าไร

มูลค่า 1 แสน 5 หมื่นล้านบาทที่มาจากภาษีอากรของประชาชน และที่จะต้องจ่ายต่อไปในการซ่อมแซมนี้ควรจะต้องได้รับการตรวจสอบในรายละเอียดอย่างเข้มข้นจาก คตง. และ คตส. ว่าใครจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ ผู้รับเหมา หรือว่าประชาชนผู้จ่ายภาษีอากร

เนื้องานของสนามบินหรือมูลค่าจริงอาจจะไม่ถึง 5 หมื่นล้านบาทก็ได้ ที่เหลือก็อยู่ในกระเป๋าของผู้เกี่ยวข้องทั้งปวงที่ร่วมกันกินชาติ และขนไปฝากอยู่ในธนาคารต่างประเทศกันหมดแล้ว

เรื่องนี้จะปล่อยให้คนชั่วลอยนวล หรือครับ ท่านประธาน คมช.

อันที่จริงบ่อเกิดของการคอร์รัปชั่นกันมากขนาดนี้เกิดจาก พ.ร.บ.องค์การมหาชน พ.ศ. 2542 ซึ่งพรรคประชาธิปัตย์เป็นผู้เสนอ และมี นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พ.ร.บ.ทุนรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2542 ที่เปิดประตูให้กับการปล้นชาติปล้นแผ่นดินโดยการขายรัฐวิสาหกิจในนามของการแปรรูปให้กับเอกชนโดยไม่จำกัด ก็เกิดขึ้นในยุคนี้

ในหมวด 2 ว่าด้วย ทุน รายได้ และทรัพย์สิน ของ พ.ร.บ.องค์การมหาชน พ.ศ. 2542 ซึ่งพรรคประชาธิปัตย์เป็นผู้เสนอ ตราไว้ว่า

มาตรา 12 ทุนและทรัพย์สินในการดำเนินกิจการขององค์การมหาชน ประกอบด้วย 1.เงินหรือทรัพย์สินที่ได้รับโอนมา ซึ่งหมายถึงที่ดินของรัฐ และอาคารของรัฐ

2.เงินที่รัฐบาลจ่ายให้เป็นทุนประเดิม

3.เงินอุดหนุนทั่วไปที่รัฐบาลจัดสรรให้ตามความเหมาะสมเป็นรายปี

4.เงินอุดหนุนจากภาคเอกชนหรือองค์กรอื่น รวมทั้งจากต่างประเทศ หรือองค์การระหว่างประเทศ และเงินหรือทรัพย์สินที่มีผู้อุทิศให้ ซึ่งในมาตรานี้เปิดช่องให้ทุนหรือองค์กรต่างประเทศเข้ามาถือหุ้นได้อย่างไม่จำกัด

5.ค่าธรรมเนียม ค่าบำรุง ค่าตอบแทน ค่าบริการ หรือรายได้ จากการดำเนินการ

6.ดอกผลของเงินหรือรายได้จากทรัพย์ขององค์การมหาชน

มาตราที่สำคัญที่สุด คือ มาตรา 14 เขียนไว้ว่า บรรดารายได้ขององค์การมหาชนไม่เป็นรายได้ที่ต้องนำส่งกระทรวงการคลังตามกฎหมายว่าด้วยเงินคงคลัง และกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

และมาตรา 15 ทรัพย์สินขององค์การมหาชนไม่อยู่ในความรับผิดชอบแห่งการบังคับคดี

และมาตรา 16 ให้อสังหาริมทรัพย์ซึ่งองค์การมหาชนได้มาจากการให้ หรือซื้อด้วยเงินรายได้ ขององค์การมหาชน เป็นกรรมสิทธิ์ขององค์การมหาชน

ให้องค์การมหาชนมีอำนาจในการปกครอง ดูแล บำรุงรักษา ใช้ จำหน่าย และจัดหาประโยชน์จากทรัพย์สินขององค์การมหาชน

ไม่ทราบว่า เนติบริกร คนไหนที่สามารถใช้วิชาชีพสามานย์มาร่างกฎหมายมาอนุญาตให้ปล้นชาติปล้นแผ่นดินได้อย่างเสรีเช่นนี้ โดยเวลาลงทุนก็ใช้ที่ดิน และงบประมาณของรัฐ แต่รายได้กลับไม่ต้องส่งคืนคลัง นอกจากนี้รัฐยังต้องจัดงบประมาณอุดหนุนเป็นรายปีอีกด้วย

ดังนั้นเมื่อเอกชน หรือทุนต่างชาติเข้ามาถือหุ้น ในองค์กรมหาชนนี้ก็เป็นผู้ได้รับดอกผลจากงบประมาณแผ่นดิน และทรัพย์สินของแผ่นดินไปด้วย โดยที่ประชาชนผู้เสียภาษีอากรไม่ได้รับอะไรเลย บุคคลระดับรากหญ้า หรือรากแก้วจึงมีปัญหาด้านหนี้สินและที่ทำกินมาจนถึงทุกวันนี้

สวนสัตว์ไนท์ซาฟารีก็ตั้งขึ้นมาด้วย พ.ร.บ. ฉบับนี้ โดยได้ที่ดินจากกรมอุทยานฯ แต่เอกชนเป็นผู้ได้ประโยชน์ และเงินไม่ต้องส่งเข้าคลัง

องค์การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ท.อ.ท.) ก็ตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้ โดยได้ใช้เงินภาษีอากรของประชาชนไป 1.5 แสนล้านบาท แต่รายได้ไม่ต้องคืนกลับส่งเข้าคลัง

ดังนั้นการคอร์รัปชั่นอย่างวินาศสันตะโรอย่างไม่อายดินฟ้าเทวดา จึงเกิดขึ้นอย่างง่ายดาย เพราะว่า การจัดซื้อจัดจ้างไม่ต้องทำตาม พ.ร.บ. วิธีงบประมาณ และ พ.ร.บ.การจัดจ้างและจัดซื้อพัสดุ

สนามบินเกิดขึ้นมาแล้ว การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าก็จำเป็นต้องทำไป แต่การตรวจสอบอย่างเข้มข้นและหาตัวผู้ฉ้อโกงแผ่นดินมาลงโทษให้สาสมกับความผิด รวมทั้งบังคับให้ชดใช้ความเสียหายด้วย

ควรจะต้องมีการยกเลิกสัญญาที่เกิดจากความไม่โปร่งใส เช่น สัญญาที่ให้บริษัทคิง เพาเวอร์ฯผูกขาดบริหารเนื้อที่ภายในสนามบิน เพื่อจะได้แก้ไขปัญหาต่างๆ ที่ผู้โดยสารร้องเรียนได้ รวมทั้งการปรับบริษัทผู้รับเหมาที่ใช้วัสดุที่ต่ำกว่ามาตรฐานสากลด้วย

ขอฝากเรื่องนี้กับ พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล และ คตส. ให้ตรวจสอบเพื่อสร้างความกระจ่างให้กับข้อข้องใจของประชาชนที่เป็นเจ้าของสนามบินที่แท้จริง

คำแถลงของคณะปฏิรูปฯ และนายกรัฐมนตรี เมื่อเข้ารับตำแหน่ง คือ ต้องการเข้ามาแก้ไขปัญหาคอร์รัปชั่นและบริหารประเทศด้วยคุณธรรม

ดังนั้น กม.ที่เป็นใบเบิกทางให้เกิดการคอร์รัปชั่นในระดับนี้ได้ คือ พ.ร.บ.องค์การมหาชน พ.ศ. 2542 ซึ่งพรรคประชาธิปัตย์เป็นผู้เสนอ และ พ.ร.บ.ทุนรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. 2542 ซึ่งร่างโดยเนติบริกรในยุคประชาธิปัตย์ โดยท่านชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี แต่มาผ่านในยุคท้...ากษิณ นั้นจะต้องใช้อำนาจของ คมช. สั่งยกเลิกทันทีเพื่อพิสูจน์ความจริงใจของการปฏิรูปการปกครองในครั้งนี้ครับ

.............................................................

สุวรรณภูมิ สั่งปิดเพิ่มอีก 3 หลุมจอดหลังพบรอยปริ!

นายสมชัย สวัสดีผล ผู้อำนวยการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เปิดเผยว่า ขณะนี้ได้ตรวจพบรอยปริ และพื้นยกตัวเป็นลูกคลื่นบริเวณพื้นผิวยางมะตอยเพิ่มเติม บริเวณทางวิ่ง ทางขับ หรือแท็กซี่ เวย์ เข้าสู่หลุมจอดเครื่องบินประชิดอาคารโซนบี ทำให้ต้องปิดให้บริการบริเวณดังกล่าว จำนวน 3 หลุมจอด หลังจากที่ก่อนหน้านี้ มีการตรวจพบรอยแตกร้าว บริเวณแท็กซี่เวย์หลุดจอดประชิดอาคารโซนอี จนทำให้ต้องปิดบริการไปแล้ว จำนวน 3 หลุมจอดเช่นเดียวกัน ล่าสุด ท่าอากาศยานได้ออกประกาศให้ทุกสายการบิน รับทราบ พร้อมสั่งการให้เจ้าหน้าที่ตรวจอย่างละเอียดในทุกจุด และหากพบรอยปริแยกเพิ่มคงต้องจัดทำตารางซ่อมแซมให้ชัดเจน โดยคาดว่าสาเหตุของการเกิดรอยปริแยกบนพื้นผิวของรันเวย์ เนื่องจากการก่อสร้างที่ดำเนินการแล้วเสร็จมาเป็นเวลาถึง 2 ปีก่อนการเปิดใช้สนามบิน

อย่างไรก็ตาม นายสมชัย กล่าวว่า เหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นเรื่องปกติ ที่อาจเกิดขึ้นได้ เพราะสนามบินดอนเมือง และสนามบินในต่างประเทศ ก็เคยประสพปัญหานี้เช่นเดียวกันกัน และยืนยันว่าจะไม่กระทบต่อการให้บริการ ในการขนส่งทางอากาศ เพราะยังสามารถใช้หลุมจอดระยะไกล ที่อยู่จำนวน 69 หลุมจอดได้ โดยล่าสุด มีเที่ยวบินขึ้นลงประมาณ 800 เที่ยวบิน/วัน และจะไม่เกิดปัญหาบนรันเวย์ เพราะมีโครงสร้างที่แข็งแรง และรับน้ำหนักน้อยกว่า.

ที่มา:
http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02edi06261049&day=2006/10/26
http://www.posttoday.com/breakingnews.php?sec=breaking&id=128071

ตอบ: Thu Oct 26, 2006 5:28 am

วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 30 ฉบับที่ 3839 (3039)

เจาะลึกปมฉาวสุวรรณภูมิ (1) เครือข่ายตัวละคร-สัมปทาน

สกู๊ป

เมกะโปรเจ็กต์การลงทุน "สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ" โครงการที่สุดในโลกแทบทุกเรื่อง ทั้งพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุด 20,000 ไร่ ใช้เวลาสร้างนานที่สุดในโลก 46 ปี ยังมีอีกหลากหลายความที่สุดที่ยังหาข้อยุติไม่ได้ หลังจากเปิดใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ครบพอดี 1 เดือน (28 ตุลาคม 2549)

สัมปทานเก่าและที่จะเกิดใหม่ 4 แสน ล.

"ประชาชาติธุรกิจ" ถือจังหวะดีตั้งแต่ฉบับนี้เป็นต้นไป ทยอยเปิดหลักฐานและเส้นทางการประมูลแต่ละโครงการซึ่งเป็นประเด็นร้อนที่ถูกตรวจสอบมาอย่างต่อเนื่อง จากหน่วยงานเกี่ยวข้องกับการตรวจสอบทุจริตคอร์รัปชั่นโดยตรง อาทิ สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.) และรอพิสูจน์หลักฐานชี้ขาดว่ากลไกของ "ระบบรัฐ" กับ "รูปแบบปฏิบัติ" รวบรัดในช่วงที่ผ่านมาตัวละครแต่ละคนล้วนตีบทแตก และ/หรือ ทับซ้อนโยงใยชัดเจน แต่ถึงเวลาจะมี "คนผิด" หรือไม่ และผิดอย่างไร สมควรจะได้รับบทลง โทษตามกติกาสังคมและตามกฎหมายหรือไม่ ?

ในยุคผู้นำรัฐบาลใหม่ พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ที่ประกาศกฎเหล็กการบริหารประเทศว่า ทุกภาคส่วนต้องร่วมมืออย่างเข้มแข็ง ทำทุกอย่างให้โปร่งใส ซื่อสัตย์ สุจริต ตรวจสอบได้ มีมาตรการลงโทษตามกติกาชัดเจน

ด้วยปัจจัยแวดล้อมและหลักฐานการให้ "สัมปทาน" ก่อนเปิดโครงการ และผลลัพธ์ความสัมฤทธิผลของระบบ อุปกรณ์ เครื่องมือ หลังเปิดใช้สนามบินซึ่งปรากฏอยู่ในสุวรรณภูมิ ขณะนี้เพียงพอหรือยัง ?

สำหรับการคืนความจริงและความเป็นธรรมให้ประชาชนในสังคมที่จ่ายภาษีให้ไปลงทุน 46 ปี ส่วนแรก การก่อสร้างมูลค่ากว่า 1.57 แสนล้านบาท กำลังต้องจ่าย ส่วนที่สอง ค่าเหมาจ้างบริษัทรับให้บริการ (outsource) 47 โครงการ กว่า 200 สัญญา ระยะเวลา 5 ปี หรือ 10 ปี/โครงการ มูลค่ารวมกว่า 80,000 ล้านบาท และ ส่วนที่สาม สัญญาจ้างบริษัทประกันภัยสนามบิน ส่วนที่สี่ สัญญาย่อย ส่วนที่ห้า สัญญาก่อสร้างเฟสต่อไปครอบคลุมอีก 14 ปีข้างหน้าที่สุวรรณภูมิจะต้องขยายโครงการทุกส่วนไว้รองรับผู้โดยสารสูงที่สุดปีละ 120 ล้านคน ต้องทะยอยใช้งบประมาณอีกไม่ต่ำกว่า 2 แสนล้านบาท

รวมสัมปทานการก่อสร้างและจ้างงานกว่าจะสิ้นสุดโปรเจ็กต์ที่สุวรรณภูมิสร้างครบสมบูรณ์ต้องใช้เงินกว่า 4 แสนล้านบาท

โครงสร้างบริหารกับโปรเจ็กต์สัมปทาน!?

วันนี้ทุกฝ่ายต้องผนึกกำลังกันเอ็กซเรย์"ส่วนแรก" เม็ดเงินทั้งหมดกว่า 2.2 แสนล้านบาท แยกเป็นการก่อสร้าง 1.57 แสนล้านบาท การทำสัญญาจ้างเอาต์ซอร์ซด้วยสัมปทานผูกพันไปข้างหน้า 10 ปี เป็นทั้งรายได้และค่าจ้างหมุนเวียนกว่า 80,000 ล้านบาท ต้องแสดงภาพให้ชัดว่า

การก่อสร้าง ผลประโยชน์ทับซ้อน สัมปทานจ้าง ทำไว้ถูกหรือผิดอย่างไร ผลเสียหายที่เกิดขึ้นแล้วตลอด 1 เดือนแรก ใครต้องรับผิดชอบ และ/หรือ จะต้องวางกติกาใหม่หรือไม่ ?

จากข้อมูลพื้นฐานการลงทุนเมกะโปรเจ็กต์ "สุวรรณภูมิ" ภาพรวม มี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ได้ขออนุมัติที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) แต่งตั้งตนเองเป็น "ประธานคณะกรรมการพัฒนาการบริหารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ" (กทภ.) ตามบทบาทมีอำนาจการกำกับดูแลการตัดสินใจสูงที่สุด (จนถึงวันที่ 19 กันยายน 2549 ที่คณะปฏิรูประบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขเข้ายึดอำนาจ)

มี นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ และ นายพงษ์ศักดิ์ รักตะพงศ์ไพศาล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (ตั้งแต่ปี 2545- 19 กันยายน 2549) ตามหน้าที่การกำกับดูแลโครงการงานก่อสร้างรับรู้รายละเอียดการจ้างและให้สัมปทานเกือบทุกโครงการ

มี "นายศรีสุข จันทรางศุ" เป็นประธานกรรมการ (บอร์ด) ทอท.ประธานจัดหารายได้ ทอท.และ บริษัท ท่าอากาศยานสากลกรุงเทพแห่งใหม่ จำกัด หรือ บทม.(เดิม) ในทางปฏิบัติคือผู้ที่ลงไปคลุกคลีการจ้างงานก่อสร้าง และ/หรือ อนุมัติโครงการสัมปทาน สุวรรณภูมิทุกโครงการ

มี "นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์" ปลัดกระทรวงยุติธรรม (ภายหลังเป็นปลัดกระทรวงแรงงาน) เป็น 1 ในบอร์ด ทอท.ติดต่อกัน และ เป็นประธานกรรมการตรวจสอบ บริษัท ไทย แอร์พอร์ตส กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด (แท็กซ์/ THAI AIRPORTS GROUND SERVICES : TAGS) โอนเงิน 10 ล้านเหรียญสหรัฐไปบริษัท DETEK จำกัด จากสิงคโปร์เป็นที่ปรึกษา และ การขายหุ้น 48.5 % ให้ บริษัท โฟรบิเชอร์ พีทีอี จำกัด สิงคโปร์ โดยไม่ได้รายงานที่ประชุมบอร์ด ทอท.ซึ่งเป็นบริษัทแม่ก่อน แต่ภายหลัง ศรีสุข จันทรางศุ นำมารายงานที่ในประชุมผู้ถือหุ้นสามัญประจำปี ทอท.เมื่อ 27 มกราคม 2549 โดยสรุปว่าไม่มีความผิดปกติใด

มี "นายบัญชา ปัตตนาภรณ์" เป็นรักษาการกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ ทอท.นานที่สุดถึง 2 ปี เพิ่งจะเกษียณเมื่อ 30 กันยายน 2549 ตามกรอบอำนาจมีทำหน้าที่ดูแลคณะทำงานจัดทำทีโออาร์สัมปทานโครงการต่าง ๆ ทั้งหมด ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 2549 นายโชติศักดิ์ อาสภวิริยะ ได้รับการสรรหาเข้ามารับตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการใหญ่มาจนถึงปัจจุบัน ส่วนนายบัญชาถูกแต่งตั้งขึ้นไปเป็นที่ปรึกษากรรมการผู้อำนวยการใหญ่ และ/หรือ บางโอกาสในช่วง 60 วันแรกได้รับเกียรติให้ลงนามสัมปทานจ้างบริษัทเอาต์ซอร์ซแทนนายโชติศักดิ์หลายโครงการด้วยกัน

เปิดสุวรรณภูมิตอผุดเพียบ

ก่อนวันที่ 28 กันยายน 2549 ตามกำหนดเป็นวันดีเดย์เปิดใช้สุวรรณภูมิในเชิงพาณิชย์อย่างเป็นทางการ ถึงจะมีกระแสคัดค้านเรื่องความไม่สมบูรณ์ในระบบบริการจากสายการบินนานาชาติ และ ฝ่ายใดก็ตาม หากผู้รับผิดชอบทุกคนต่างความน่าเชื่อถือตั้งแต่ระดับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และทีมงานอดีตรัฐบาลในพรรคไทยรักไทย นายศรีสุข จันทรางศุ ประธานคณะกรรมการ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หรือ ทอท.ทีมบริหาร ทอท.และ ทีมสุวรรณภูมิ ประสานเสียงยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า "สุวรรณภูมิพร้อม"

พอถึงเปิดบริการจริงโครงสร้างหลายส่วนเป็นปัญหาแก้แทบไม่ตกในพื้นที่ส่วนสำคัญทั้งหมดคือ "อาคารผู้โดยสาร" พื้นที่กว่า 5.63 แสน ตร.ม.ตั้งแต่เรื่องพื้นที่ร้านค้า ร้านอาหาร ระบบเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์เคาเตอร์เช็คอิน ระบบไฟฟ้า ระบบความเย็น ระบบบริการสาธารณะ ห้องน้ำ เก้าอี้นั่ง จุดแวะพัก ป้ายบอกทาง

โจทก์สำคัญในความรับผิดชอบก่อสร้างอาคารผู้โดยสาร คือ ผู้รับเหมารายใหญ่ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวลลอปเมนต์ จำกัด (มหาชน) แกนนำ ITO บริษัทรับช่วงเหมาทำงานย่อยต่อมีหลายพันรายการ ตั้งแต่เสาเข็มจนถึงหลังคาผ้าใบ ตลอด 5 ปีหลังที่มีการเร่งงานก่อสร้างก็ฝุ่นตลบ เพราะถูกตั้งข้อสังเกตุและโดนตรวจสอบเรื่องเส้นทางสัมปทานความทับซ้อนทางธุรกิจ และ ยังเป็นที่สงสัยกันอยู่ว่าหลังคารั่ว น้ำซึม ห้องน้ำไม่พอ นั้นเครืออิตาเลียนไทย ควรแสดงความรับผิดชอบด้วยอย่างไร

ส่วน "ฟรี โซน โอเปอเรเตอร์" พื้นที่กว่า 6 แสน ตร.ม.ที่ระบุว่าเป็นระบบขนส่งสินค้าทางอากาศ (cargo/frieght) อันทันสมัยที่สุดในโลก จนถึงวันนี้เรื่อยไปจนถึงต้นปี 2550 ก็ยังตอบไม่ได้ว่าระบบไอทีซอฟท์แวร์ Airport Cargo Communition System : ACCS จะเชื่อมโยงนำเข้าส่งออกสินค้า ซึ่ง ทอท.ยกเลิกการประมูลแล้วเขียนทีโออาร์ใหม่ถึง 2 ครั้ง

เส้นทาง TAGS เผือกร้อนใคร

จนในที่สุดสัมปทานมาจบที่การจ้างเอาต์ซอร์ซ บริษัท ไทย แอร์พอร์ตส กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด (แท็กซ์ หรือ THAI AIRPORTS GROUND SERVICES : TAGS) เข้ามาดูแลการให้บริการ ฟรี โซน โอเปอเรเตอร์ ทั้งหมด และ TAGS เป็นคีย์หลักที่ถูกตั้งข้อสังเกตุผ่านหลักฐานการจดทะเบียนจัดตั้งบริษัทว่ามี "ตัวบุคคล" เป็นตัวแทนผู้ถือหุ้นให้กับ "สมาชิกพรรคการเมือง" คนใด หรือไม่ และเส้นทางของบรรดาที่นักธุรกิจและที่ปรึกษานิรนาม นายสมโภชน์ ทรงพิพัฒน์ กรรมการ TAGS ดร.ทนงศักดิ์ หุตานุวัตร อดีตประธานที่ปรึกษาสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) นางสาวปณิตา ชินวัตร นายธีรวุฒิ เหลืองอนันต์ ที่เข้ามาเป็นทีมที่ปรึกษาของ TAGS อยู่ช่วงหนึ่งนั้นเข้ามาทำอะไรบ้าง

ด้วยข้อมูลหลักฐาน และ การขายหุ้น TAGS บริษัทลูกของ ทอท.โอนเงินจ้างบริษัทที่ปรึกษาต่างชาติ 10 ล้านเหรียญสหรัฐ และ การเปลี่ยนผู้ถือหุ้นเป็น บริษัท โฟรบิเชอร์ พีทีอี จำกัด สัญชาติสิงคโปร์ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ทำให้ TAGS กลับมาได้สัมปทานใหม่ในสุวรรณภูมิอย่างต่ำ 6 โครงการ มูลค่ารวมตลอดสัญญากว่า 2.8 หมื่นล้านบาท

ติดตามเส้นทางของ "ตัวละครเอก" การก่อสร้างสุวรรณภูมิ กับ "ตัวละครย่อย" บริษัทที่ได้รับสัมปทานทั้งหมดฉบับต่อไป

ที่มา: http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02p0106261049&day=2006/10/26

ตอบ: Fri Oct 27, 2006 2:55 pm

วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ปีที่ 27 ฉบับที่ 1367

ธรรมลีลา

ฉัตรสุมาลย์

สุวรรณภูมิ...เศรษฐกิจพอเพียง?

ก่อนที่จะเริ่มตั้งคำถามที่ตั้งไว้ตามที่จ่าหัวเรื่องนั้น จำเป็นต้องได้ภาพรวมของสนามบินแห่งใหม่ของประเทศไทยที่ดูเหมือนว่าจะเป็นความภาคภูมิใจของคนไทยหลายๆ คน

จังหวะชีวิตของผู้เขียนนั้น บังเอิญได้ไปส่งท้ายรายการปิดสนามบินดอนเมืองในเช้าที่ 28 กันยายน โดยลงเครื่องที่บินมาจากญี่ปุ่นตอนตีหนึ่ง และพอวันรุ่งขึ้น เช้าตรู่ของวันที่ 29 ก็ได้ไปสัมผัสกับสนามบินสุวรรณภูมิ ตรงนี้เองจึงเป็นที่มาของบทความนี้

ก่อนอื่นขอให้ข้อมูลภาพรวมของสนามบินสุวรรณภูมิเสียก่อน สนามบินนี้ได้ทำพิธีวางศิลาฤกษ์ไปเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2543 ใช้เวลาสร้าง 6 ปี เปิดทำการใช้งาน ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2549 ใช้เงินไป 4.1 ล้านดอลลาร์ (คูณด้วย 37 บาท โดยประมาณก็จะเป็นราคาเงินบาท) ผู้เขียนเลือกที่ใช้ตระกูลเงินดอลลาร์ ตัวเลขมันน้อยหน่อย มิฉะนั้น คิดเป็นเงินไทยจะตกใจมากไป เดี๋ยวเขียนไม่จบ

สนามบินดอนเมืองนั้นรับผู้โดยสารได้ปีละ 37 ล้านคน ในขณะที่สุวรรณภูมิคุยว่าจะรับจำนวนผู้โดยสารได้ปีละ 45 ล้านคน และมีศักยภาพที่จะขยายไปถึง 1000 ล้านได้ในอนาคต เมื่อเทียบกับสนามบินฮ่องกงซึ่งรับผู้โดยสารได้ปีละ 34 ล้านคน มีจุดให้ผู้โดยสารเช็คอินได้ 460 จุด มีจุดตรวจหนังสือเดินทาง 196 จุด

เรื่องจุดตรวจหนังสือเดินทางนี้ ในสองปีที่ผ่านมาญี่ปุ่นก็มีปัญหากับคิวยาวเหยียด ผู้โดยสารต้องรอคิวนานนับชั่วโมง ผู้เขียนเป็นกรรมการชุดหนึ่งของญี่ปุ่น ทำให้ต้องไปญี่ปุ่นปีละ 2 ครั้ง ก็รู้สึกดีใจที่สุวรรณภูมิมีจุดตรวจหนังสือเดินทางมากเช่นนั้น สำหรับผู้โดยสารขาเข้า ก็มีจุดตรวจหนังสือเดินทางถึง 124 ช่องเช่นกัน

อาคารผู้โดยสารมีเนื้อที่ 463,000 ตารางเมตร รายงานว่าใหญ่ที่สุดในเอเชีย เรื่องใหญ่ที่สุดนี้ ผู้เขียนเป็นคนกลัวความคิดที่มากับค่านิยมที่เกี่ยวกับอะไรที่ใหญ่ที่สุด ที่นครปฐม เคยสร้างธูปใหญ่ที่สุดที่หน้าองค์พระปฐมเจดีย์ ปรากฏว่าฝนตกลงมา เมื่อธูปยักษ์ที่อยู่กลางแจ้งอุ้มน้ำเข้าไปทานน้ำหนักไม่ไหว ล้มลงมาทับชาวบ้านที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ตายทันที 5 คน ช่างที่ผูกเหล็กบอกว่า คำนวณแต่น้ำหนักธูป ไม่ได้คำนวณน้ำหนักธูปเปียกน้ำ เรื่องค่านิยมที่ใหญ่ที่สุด มากที่สุด มันสอดไส้มากับทุนนิยมเสมอ

อาคารผู้โดยสารนี้ เป็นอาคารใหญ่ 7 ชั้น มีเนื้อที่กว้าง 111 เมตร และยาว 474 เมตร ผู้โดยขาออกใช้ชั้น 4 ขาเข้าใช้ชั้น 2 ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศจะเข้าออกจากอาคารเดียวกัน

ทางวิ่ง (run way) ทั้งสองทาง คือวิ่งขึ้นและวิ่งลงนั้น กว้าง 60 เมตร ยาว 3,700 เมตร และ 4,000 เมตรตามลำดับ เป็นขนาดมาตรฐานที่ใหญ่พอจะรับเครื่องใหญ่ที่สุด ขนาด A380 ซึ่งเป็นแอร์บัสที่ใหญ่ที่สุด

มีประตูเข้าอาคาร 51 ประตู และมีจุดจอดบนลานบินอีก 69 จุด

หอบังคับการใหญ่ที่สุดในโลก (กลัวจัง) สูง 132.2 เมตร สามารถรับเครื่องเข้าพร้อมกัน 76 เครื่องต่อชั่วโมง ตรงนี้จะช่วยลดการสูญเสียน้ำมันเนื่องจากต้องบินวน เพราะลงไม่ได้เนื่องจากต้องรอลำอื่นที่กำลังขึ้นหรือลงในเวลาเดียวกัน ข้อมูลตรงนี้ก็เป็นจุดขายที่น่าสนใจ

สำหรับการขนย้ายกระเป๋าสัมภาระ คุยว่าใช้ระบบทันสมัยล่าสุด สามารถขนส่งกระเป๋าสัมภาระได้ 9,600 ชิ้นต่อชั่วโมง มีสายพานลำเลียงกระเป๋าในอาคารผู้โดยสารถึง 20 จุด

ตรงนี้ ท่านผู้อ่านติดใจขึ้นมาทันที เพราะวันแรกผู้โดยสารก็ต้องรอกระเป๋ากันนานถึง 5 ชั่วโมง เหตุแรก ดูเหมือนบริษัทที่เคยทำหน้าที่ขนส่งกระเป๋าให้การบินไทยที่ดอนเมืองนั้นเปลี่ยนมือไป เป็นรายใหม่มาแทน ใหม่ทั้งบริษัท ใหม่ทั้งสถานที่ วันที่เกิดเหตุนั้น เจ้าหน้าที่ที่ขับรถส่งผู้โดยสารบนลานสนามบินซึ่งตามปกติต้องมีวิทยุทำงานสื่อสารกันตลอดเวลา ในความเป็นจริง บางคันไม่มี หรือมี วิทยุก็ใช้การไม่ได้

อีกประการหนึ่ง การเปิดสนามบินเร่งมาก แม้คนขับรถก็ไม่คุ้นเคยกับอาคารต่างๆ ขับรถไปก็ดูแผนที่ไป ไม่มีการทำความคุ้นเคยกับสุวรรณภูมิมาก่อน เรียกว่าทุกอย่างฉุกละหุก

ที่จอดรถ สุวรรณภูมิรับรถได้ 15,600 คัน โดยจอดบนอาคารจอดรถ 5 ชั้น ตรงข้ามกับอาคารผู้โดยสาร ตรงนี้ ผู้เขียนได้รับความสะดวกมาก เพราะปัญหาความคับแคบในเรื่องการจอดรถที่สนามบินดอนเมืองนั้น หนักหนาสาหัสจริงๆ คุยว่าจะมีรถไฟฟ้าตรงเข้ามาที่สุวรรณภูมิในปีหน้า ตอนนี้ เห็นเสาตอม่อขึ้นแล้ว

สุวรรณภูมิคุยว่า ค่าบริการขึ้น ลง และจอดเครื่องบินถูกกว่าสนามบินอื่นๆ โดยอ้างราคาโบอิ้ง 747 สุวรรณภูมิคิดเพียง 1,795 ดอลลาร์ ในขณะที่สิงคโปร์คิด 2,241 ดอลลาร์ ฮ่องกง 3,445 ดอลลาร์ และนาริตะของญี่ปุ่นแพงสุดที่ 8,055 ดอลลาร์ เรียกว่าแย่งตลาดกันน่าดู

นอกจากนี้ สุวรรณภูมิยังเป็นศูนย์ซ่อมแอร์บัสขนาด 380 ซึ่งเป็นแอร์บัสขนาดใหญ่ที่สุด ได้พร้อมๆ กันถึง 4 ลำ

อาคารที่เก็บสินค้ามีเนื้อที่ 588,000 ตารางเมตร อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสนามบิน

ที่คองคอร์ด ดี มีรูปอสูรกับเทวดากวนเกษียรสมุทร เพื่อทำน้ำอมฤต ไม่รู้ว่าผู้ที่เลือกตอนนี้ของรามเกียรติ์มาแสดงเป็นรูปปั้นให้เห็นยาวถึง 21 เมตร ที่สนามบินนั้น พยายามสื่ออะไร แต่มันเป็นสัญญะที่น่าสนใจ

ผู้เขียนสะดุดใจมาก ฝ่ายอสูรนั้นได้ส่วนหัวของพญานาค ในขณะที่พวกเทวดาถือส่วนหางของพญานาคที่มีลำตัวพันอยู่กับเขาพระสุเมรุ บนยอดเขาพระสุเมรุนั้น เป็นพระนารายณ์ พวกอสูรนั้นกำลังมากกว่า มิหนำซ้ำได้ส่วนหัวของพญานาคอีกด้วย พวกอสูรก็ต้องชนะอยู่แล้ว ร้อนถึงพระนารายณ์ต้องออกอุบาย ทำให้ในท้ายที่สุดพวกเทวดาได้น้ำอมฤตไป

ท่านผู้อ่านสะดุดใจเหมือนกับผู้เขียนไหม

โครงสร้างของสนามบินสุวรรณภูมินั้นทำด้วยกระจกทั้งหมด โดยใช้โครงสร้างเหล็กมหึมา

ตรงนี้เองที่ผู้เขียนกังวลว่า อาคารที่มีขนาดใหญ่ขนาดนั้น จะต้องใช้พลังงานทวีคูณเพียงใดที่ให้ทั้งแสงสว่าง และความเย็น แน่นอนที่สุดแสงสว่างในเวลากลางวันนั้นแทบไม่จำเป็น เพราะอาคารเป็นกระจกทั้งหมด แต่ประเทศไทยเป็นเมืองร้อน พลังงานที่จะต้องใช้กับเครื่องแอร์สิ้นเปลืองขนาดไหน เราท่านที่มีบ้านที่ติดกระจกหมด แม้เพียงด้านเดียวก็จะบอกได้ว่าต้องเสียค่าไฟมากขึ้นเพียงใด

ดวงไฟตามแนวถนนที่นำเข้ามาสู่สุวรรณภูมินั้น ว่ากันว่ามากถึง 70,000 ดวง จริงเท็จไม่ทราบ แต่ทราบว่า จากสายตาที่เห็นมากเกินไป สุวรรณภูมิยังสว่างได้แม้เพียงเปิดไฟดวงเว้นดวง อย่างน้อยที่สุดก็จะลดทอนพลังงานไปกึ่งหนึ่ง

กับอาคารผู้โดยสารที่ใหญ่โตนั้น ผู้เขียนพบว่า เครื่องการบินไทยที่ออกไปอุดรธานีเวลา 06.30 น. ขอนแก่นเวลา 06.45 น. และหาดใหญ่เวลา 07.00 น. ทุกไฟลต์มากระจุกตัวอยู่ที่ประตู เอ 1 บี เอ 1 ซี ชื่อต่างกันแต่ประตูเดียวกัน คิวผู้โดยสารยาวมาก เพราะทันทีที่เลี้ยวเข้าประตูที่ว่านี้ ก็เป็นช่องการตรวจด้วยเครื่องเอ็กซเรย์

ผู้โดยสารของบางกอกแอร์วิ่งพล่าน หาประตูทางออกไม่เจอ เจ้าหน้าที่ของการบินไทย ก็บอกแต่เพียงว่า ไม่ใช่ประตูนี้ค่ะ แต่ไม่ทราบว่าบางกอกแอร์เขาออกประตูไหน

ปัญหาของเช้านั้น คือทุกคนใหม่ เท่าที่รู้เฉพาะของตัวเองก็เก่งแล้ว ไม่มีใครช่วยใครได้ ไม่มีใครรู้มากกว่าใคร ไม่มีผู้ใหญ่มาดูความสะดวก หรือช่วยตัดสินใจ ใบหน้าของผู้คนที่นั่น แสดงความรู้สึกกังวล โกรธ เบื่อหน่าย เซ็ง ไม่มีใบหน้าที่มีความสุขเลย

ผู้เขียนเดินแตกแถวออกไปตั้งใจถ่ายรูปคิวผู้โดยสารยาวๆ มาฝากผู้อ่านมติชน เมื่อแพนกล้องไป ปรากฏว่า ภาพของคนที่ยืนอยู่ในคิวอย่างสงบ นึกในใจว่า เออ คนนี้เขาสงบนิ่งดีจริงหนอ หน้านี้คือ ท่านนายพลเอกสุรยุทธ์ ท่านนมัสการภิกษุณีธัมมนันทาอย่างสุภาพ ทราบว่าท่านกำลังจะไปกราบนมัสการพระอุปัชฌาย์อาจารย์ของท่านโดยเที่ยวบินที่ไปอุดรธานีนั่นเอง ท่านก็เลยได้สัมผัสกับปัญหาคอขวดพร้อมๆ กับผู้เขียนเหมือนกัน การได้พบคนดีเป็นหนึ่งในมงคล 38 วันนั้น เป็นวันมงคลของผู้เขียน

ผู้เขียนเห็นป้ายห้องละหมาด เมื่อเดินไปสำรวจ และพบว่า ห้องละหมาดก็ยังไม่พร้อม มีวัสดุในการติดตั้งกองอยู่ที่พื้นห้อง มีแต่ห้องโล่งๆ แต่ทางด้านซ้ายเห็นที่ล้างมือล้างเท้าติดตั้งแล้ว แต่มองหาไม่เห็นป้ายห้องสวดมนต์ของชาวพุทธ ไม่ช้าไม่นานคงจะมีการแบ่งปันเนื้อที่ให้ชาวพุทธด้วยเป็นแน่ ก็เราคุยอยู่เสมอว่า ประเทศไทยนั้นเป็นประเทศที่มีประชากรสูงที่สุดในโลกนะ นะ ถ้ายังไม่ได้คิด คิดตอนนี้ก็ยังไม่เสียหลาย

แต่ที่แน่ๆ สุวรรณภูมิไม่ใช่การแสดงออกจากฐานความคิดของเศรษฐกิจพอเพียง ไม่เป็นไร ยังไม่สาย ถ้าเราจะลดทอนค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่ฟุ้งเฟ้อลง เน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณใหญ่ที่สุดมากที่สุด ให้เป็นดีที่สุด หันไปดูแลคนที่ทำงานที่นั่น เพิ่มสวัสดิการให้เจ้าหน้าที่ตัวเล็กตัวน้อยให้มากขึ้น คนที่ต้องไปทำงานที่นั่นลำบากจริง ในเรื่องการกินการอยู่

มิฉะนั้น สยามเมืองยิ้มจะเหลือเพียงชื่อ แม้เวลานี้ ยิ้มสยามก็เชื่อไม่ค่อยได้เสียแล้ว

ที่มา: http://www.matichon.co.th/weekly/weekly.php?srctag=MDQ1MzI3MTA0OQ==&srcday=MjAwNi8xMC8yNw==&search=no

ตอบ: Tue Oct 31, 2006 4:29 am

ออโต้คลีนิค : สุวรรณภูมิ

โดย พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ

สิบกว่าปีมาแล้วที่ผมเริ่มต้นเขียน “ออโต้คลีนิค” ที่ตรงนี้ เขียนทุกสัปดาห์ต่อเนื่องกันมาจนถึงทุกวันนี้ รวมแล้วกว่า 500 ตอน แต่มีอยู่ไม่เกินห้าครั้งที่เขียนนอกเรื่องราวของยานยนต์ไปบ้าง ผมเริ่มต้นส่งต้นฉบับมาให้คุณยุทธพงษ์ ภาษี ด้วยการเขียนโดยดินสอลงบนกระดาษขนาด A4 ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นการพิมพ์ด้วยเครื่องพิมพ์ดีด โอลิมเปีย กระเป๋าหิ้วยอดนิยมของนักเขียนนักข่าวในอดีต

แล้วจึงเริ่มพัฒนามาใช้คอมพิวเตอร์กับโปรแกรม “ราชวิถี" และ "จุฬา” และใช้การพิมพ์จากเครื่องพริ้นเตอร์ จากนั้นจึงส่งมาด้วยเครื่องส่งแฟกซ์ จนมาถึงวันนี้วันที่ผมใช้การพิมพ์โดยเครื่องคอมพิวเตอร์และส่งมาด้วยระบบอินเทอร์เน็ต ที่ทำให้เกิดความสะดวกสบายเป็นอย่างมากมาสัก 10 ปีแล้วเห็นจะได้

ผมนั่งพิมพ์ต้นฉบับตอนนี้ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์กระเป๋าหิ้ว บนเก้าอี้ที่มีน้ำท่วมสูงขึ้นมาจนเกือบถึงก้น พิมพ์ด้วยการนั่งห้อยขาแช่น้ำทำราวกับเป็นนักแต่งเพลง ที่ถูกอารมณ์ศิลปินแห่งความฝันเข้าสิง แต่ด้วยความเป็นจริงคือต้องนั่งเฝ้าบ้านที่ถูกน้ำท่วมลานบ้านสูงถึง 175 เซนติเมตร และท่วมพื้นบ้านชั้นล่างถึง 150 เซนติเมตร ต้องเอาก้อนคอนกรีตบล็อกมาวางรองขาโต๊ะและเก้าอี้จนพอที่จะขนของต่างๆ มากองสุมไว้บนโต๊ะป้องกันเปียกน้ำได้บ้าง

วันนี้ผมจึงขออนุญาตนอกเรื่องของยานยนต์ไปอีกสักครั้งหรืออาจจะถึง 2 ครั้ง เพราะไม่สามารถไปค้นคว้าหาข้อมูลอะไรมาเขียนได้ ประจวบกับสัปดาห์ที่ผ่านมาผมมีโอกาสได้ไปสัมผัสกับสนามบินสุวรรณภูมิด้วยตนเองเป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้ฟังแต่ทั้งข้อดีและข้อไม่ดีจากหลายๆ ฝ่ายจนอัดเต็มแน่นรูหู

ข้อดีส่วนใหญ่จะมาจากการโฆษณาประชาสัมพันธ์ของการท่าอากาศยาน ซึ่งทำให้ผมคิดว่าการที่จะเป็นสนามบินพาณิชย์ที่ทันสมัยได้นี่ ต้องโหมทุ่มทำการประชาสัมพันธ์เสียเงินเสียทองของประเทศชาติกันมากมายมาหาศาลขนาดนี้เชียวหรือ ธงราวและป้ายบอกเส้นทางไปสนามบินที่ติดเกือบรอบกรุงเทพมหานครและปริมณฑลนั้น มากจนคนตาบอดก็แทบจะไปถูก ส่วนคนตาดีก็แทบจะหลงทางเพราะป้ายไปเลยทีเดียว

ไม่เชื่อลองขับรถแบบแกะลายแทงตามป้ายบอกทางดูก็ได้ครับ ถนนมอเตอร์เวย์ที่เป็นทางตรงไม่มีทางเลี้ยวไปไหน ดันทำป้ายบอกตรงไปแปะติดเอาไว้ทุกเสาไฟฟ้า แต่พอถึงป้ายทางที่จะต้องเลี้ยว มีแปะติดเอาไว้ไม่เกิน 5 เสาไฟฟ้าเท่านั้นเอง ไม่รู้ว่าป้ายที่จ้างเขาทำมามันเหลือเพราะทำมากเกินไป หรือคนคิดติดป้ายมันสมองหนาปัญญานิ่มกันแน่

ส่วนข้อมูลด้านเสียที่ผมได้ยินมาก่อนที่จะไปสัมผัสด้วยตนเอง ส่วนใหญ่ว่ากันแต่เรื่องของการโกงกินในขั้นตอนการก่อสร้างและประมูล ซึ่งผมคงไม่ไปว่าซ้ำว่าใครถูกกล่าวหาว่าโกงและโกงกันอย่างไร แต่ผมจะไปว่าถึงการใช้งานในฐานะคนที่ต้องเดินทางด้วยเครื่องบินบ่อยๆ บ่อยขนาดที่ 5-6 ปีก่อน เมื่อนับรวมเวลาที่อยู่ต่างประเทศมากกว่าปีละ 100 วันติดต่อกันถึง 2 ปีทีเดียวครับ

ผมได้ยินกรอกหูตลอดเวลาว่าสุวรรณภูมิของเราจะเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ หรือแทบจะบอกได้ว่าใหญ่และทันสมัยติดอันดับโลก ทำให้ผมเกิดความรู้สึกดีใจแม้จะอาลัยกับดอนเมืองที่คุ้นเคยมานานก็ตาม แต่เอาเข้าจริงๆ พอได้ไปเจอด้วยตนเองผมจึงเกิดความสงสัยว่า นี่คือการออกแบบสร้างสนามบินจริงหรือ

เดินเข้าประตูขาออกไปในช่วงเวลาบ่าย หลังจากที่สนามบินเปิดใช้ไป 2 สัปดาห์แล้ว จึงได้รู้ว่าการที่ใช้วัสดุที่เป็นกระจกมาทำผนังและโครงด้านบนทั้งหมด ทำให้เครื่องปรับอากาศจ่ายความเย็นได้ไม่พอเพียง จนคิดล่วงหน้าไปว่าหากเป็นฤดูร้อนมันจะร้อนขนาดไหน เพราะช่วงที่ผมไปเป็นฤดูฝนตกชุกที่แดดขี้เกียจทำงานเสียด้วยยังร้อนขนาดนั้น

เข้าไปในตัวอาคารที่มีช่องออกตั๋วเรียงรายเป็นหน้ากระดาน แต่จะหาเก้าอี้นั่งพักแก้เมื่อยขาบ้างก็หาแทบไม่ได้ ห้องน้ำก็น้อยจนไม่น่าเชื่อว่านี่คือสนามบินนานาชาติ และพื้นที่ด้านหน้าส่วนที่เป็นพื้นที่ว่างจากประตูอาคารไปจนถึงช่องออกตั๋ว ก็คับแคบจนนึกไม่ออกว่าหากมีการมาส่งคนดังระดับดาราหรือนักกีฬาชื่อดัง คนมาส่งจะต้องขี่คอกันหรือเหยียบกันตายขนาดไหน

จากด้านนอกที่ผมบอกมานั้น หากจะให้นับพื้นที่ใช้สอย ไม่ใช่นับพื้นที่รวมใต้หลังคา ผมว่าไม่น่าจะมากกว่าดอนเมืองเดิมที่ย้ายมาสักเท่าใดเลยครับ หากนับรวมเอา 2 อาคารของดอนเมืองเข้าด้วยกัน แถมดอนเมืองยังมีพื้นที่ให้นั่งรอสำหรับการนัดพบกันมากกว่า ยิ่งหากนับรวมเอาอาคารสำหรับผู้โดยสารภายในประเทศมารวมด้วย ผมเชื่อว่าพื้นที่ใช้สอยที่ใช้งานได้จริงของสุวรรณภูมิน้อยลงครับ

ตรวจตั๋วผ่านช่องเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองที่เจ้าหน้าที่บางท่านบ่นให้ผมฟังว่า ร้อนเพราะแดดส่องหัวเกือบตลอดวันและเครื่องปรับอากาศให้ความเย็นไม่พอ และเมื่อเข้าไปด้านในผมยิ่งตกใจหนักเข้าไปอีก นึกว่าเดินอยู่ตามระเบียงของห้างมาบุญครองที่มีแผงขายของเล็กๆ น้อยๆ กระจายอยู่เต็มทางเดินไปหมด หาที่ลากกระเป๋าไปปากประตูสำหรับขึ้นเครื่องบินลำบากมากขึ้น

สัปดาห์หน้าผมมาขอต่อเรื่องสนามบินสุวรรณภูมิอีกสักครั้ง ในฐานะที่ต้องเดินทางเข้าออกบ่อยหน่อย และได้ยินได้ฟังคำแก้เกี้ยวเรื่อง “ความพร้อม” สำหรับการเปิดใช้งานมาจนหลงเชื่อไปหลายกิโลขีด ถือว่าเป็นการเล่าเรื่องแก้เครียดระหว่างน้ำท่วมก็แล้วกันนะครับ

ที่มา: http://www.bangkokbizweek.com/20061003/autobiz/index.php?news=column_21849571.html

ตอบ: Wed Nov 01, 2006 11:58 pm

สายการบินและสนามบินห่วยแตก [1 พ.ย. 49 - 18:24]

พุธคืนนี้ มีรายการใหม่ของช่อง 5 เวลา 22.10-23.05 น. แพร่ภาพทุกพุธ ชื่อรายการ “แด่แผ่นดิน” มีนิติภูมิของท่านผู้อ่านเป็นพิธีกร เกือบเที่ยงคืนของราตรีนี้ คุณกล้านรงค์ จันทิก เดินทางไปเยือนบ้านแด่แผ่นดิน เขตลาดกระบัง เดินชมต้นไม้ในสวนยามค่ำคืนและพูดจาประสาคนอกหักจากตำแหน่ง ส.ว. ด้วยกันกับนิติภูมิ แถมมีประเด็น คตส. และ ป.ป.ช.ให้ฮือฮา ท่านผู้ใดสนใจ ติดตามชมได้นะครับ

ขณะนี้ที่นิติภูมิกำลังลากปากการับใช้ผู้อ่านท่านที่เคารพ ก็มีข่าว ล่ามาเร็วว่าสายการบินเอดีซีของสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียที่บินจากนครลากอส แวะจอดลงรับส่งผู้โดยสารที่กรุงอาบูจา จากนั้นก็ทะยานบินเพื่อจะไปโซโกโต บินขึ้นไปได้ไม่กี่นาที เครื่องก็เสียการควบคุม และระเบิดเกิดลุกเป็นไฟ ผู้โดยสารตายเรียบไปร้อยกว่าคน

เพียงปีเดียว ผมได้ยินข่าวเครื่องบินของไนจีเรียตกไปแล้วหลายครั้ง เดือนที่แล้วก็ชนภูเขา ธันวาคมของปีที่แล้ว เครื่องของสายการบินโซโซลิโซก็ตกขณะจะร่อนลงจอดที่เมืองพอร์ต ฮาร์คอร์ต สองเดือนก่อนหน้านั้น เครื่องบินของสายการบินเบลวิวก็ตกใกล้เมืองลากอส ตกแต่ละทีมีผู้คนตายเป็นร้อยทั้งนั้น

ผมเองมีประสบการณ์เดินทางด้วยเครื่องภายในของไนจีเรีย มากมายหลายเที่ยว บินแต่ละทีก็มีความรู้สึกว่าผู้คนไนจีเรียขาดวัฒนธรรมการบำรุงรักษา มีการคอรัปชันสูง กว่าจะขึ้นเครื่องได้ในแต่ละครั้ง ผมและคณะต้องวุ่นวายวิ่งหาเส้นสายเพื่อไม่ให้ถูกไถในแต่ละก้าวที่เดินอยู่ในสนามบิน เดินทางมาทั้งโลกครบหมดทุกทวีป จะมีก็ไนจีเรียที่เดียวนี่แหละครับที่ทุเรศทุรังสังฆังตังโมมากที่สุด

หลายคนเตือนผมว่า อย่าขึ้นเครื่องที่มีนักบินเป็นคนไนจีเรีย หรือที่บริหารโดยคนไนจีเรียอย่างเด็ดขาด ผมต้องไปสืบสวนหาข่าวจนได้สายการบินไนจีเรียสายหนึ่งซึ่งบริหารโดยฝรั่ง แต่คนงานส่วนใหญ่ก็ยังเป็นคนไนจีเรีย เมื่อทานอาหารบนเครื่องบิน ปรากฏว่าเป็นอาหารที่เสียแล้ว ลงจากเครื่องบินจึงต้องไปนอนโรงพยาบาลนานเป็นวัน เสียทั้งเงินเสียทั้งเวลา นี่แหละครับ ประสบการณ์จากการนั่งเครื่องบินโดยสารของไนจีเรียของผม

ในห้วงช่วงที่ผ่านมา น้ำนองเจิ่งท่วมแขวงขุมทอง เขตลาดกระบัง ถนนทุกสายที่ไปบ้านผมจึงจมอยู่ในน้ำที่สูงถึงครึ่งหน้าแข้ง ผมจำเป็นต้องจอดรถไว้ที่สนามบินสุวรรณภูมิ และนำรถกระบะล้อสูงขับไปอีกสิบห้ากิโลเมตรจึงจะถึงบ้าน ตั้งแต่วันแรกที่สนามบินเปิดจนถึงบัดนี้เดือนกว่าแล้ว ผมต้องแวะไปสนามบินเช้าและตอนดึกทุกวัน

สุวรรณภูมิเป็นสนามบินที่พิกลพิการที่สุดแห่งหนึ่งในโลก นิติภูมิคนที่กำลังเรียนเขียนรับใช้ผู้อ่านท่านอยู่ในขณะนี้ ผ่านการใช้บริการสนามบินต่างๆ ทั่วโลกมากกว่า 150 แห่ง สนามบินก็จึงถึงเป็นเหมือนบ้านหลังที่สองของผม

ผมไม่เคยเจอสนามบินใดที่มุ่งงานด้านการค้าขายมากกว่าการ ให้บริการด้านการเดินทางและขนส่งเหมือนสุวรรณภูมิ บรรยากาศในสนามบินสุวรรณภูมิบางมุมเหมือนตลาดสด เมื่อเข้าข้างในก็เหมือนกับไปเดินช็อปปิ้งในห้างสรรพสินค้า ไม่มีบรรยากาศผ่อนคลายเหมือนสนามบินอื่นๆ ที่สร้างใหม่ในระยะเวลาสิบปีหลังมานี้

ตอนที่สนามบินแห่งชาติของมาเลเซียในกรุงกัวลาลัมเปอร์สร้างเสร็จใหม่ๆ เมื่อไม่กี่ปีก่อน กระทรวงคมนาคมของมาเลเซียเชิญผมไปเดินสำรวจตรวจตราสนามบินทุกตรอกซอกมุม และมีการบรรยายสรุป จากผู้บริหารสูงสุดของสนามบินให้ผมฟัง ผมรับเชิญเดินทางไปดูสนามบินนี้ถึงสองครั้ง หลังจากนั้นก็ยังมีการตามถามความเห็น เพื่อนำไปปรับปรุงสนามบินในฐานะที่เป็นคนเดินทางมาก

ผู้อ่านท่านเชื่อไหมครับ สุวรรณภูมิเป็นสนามบินของประเทศไทย ซึ่งเป็นชาติบ้านเกิดเมืองนอนของผมแท้ๆ แต่ผมยังไม่เคยได้รับชวนให้เข้าไปดูสนามบิน เพื่อนำความเห็นมารับใช้ พัฒนาสนามบินเลยแม้แต่ครั้งเดียว

ประเทศของเรามีไกด์ มีผู้คนที่เดินทางมากอย่างผมนับร้อยเป็นพันคน แต่รัฐบาลไม่เคยชวนให้มาชุมนุมสุมหัวเพื่อนำความรู้ และประสบการณ์มาใช้ให้เกิดประโยชน์เลย

ถ้าท่านใจกว้างกว่านี้สักหน่อย ปานนี้เราก็คงไม่ได้สนามบินที่ห่วยแตก ซึ่งเสียเงินก่อสร้างไปเป็นแสนล้านบาท ประเมินจากสายตา ผมว่าสนามบินนี้มีคุณค่า ในเชิงการใช้ประโยชน์น้อยกว่าสนามบินราคาสองสามหมื่นล้านบาทเสียด้วยซ้ำไป

น่าจับผู้ที่เกี่ยวดองหนองยุ่งกับการสร้างสนามบินสุวรรณภูมิก่อนหน้านี้มาประหารชีวิตครับ จะได้ไม่ก่อร่างสร้างปัญหายังสถานที่ อื่นอีก.

นิติภูมิ นวรัตน์

ที่มา: http://www.thairath.com/news.php?section=international01&content=24986

ตอบ: Tue Nov 07, 2006 7:34 am

วันที่ 06 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ปีที่ 30 ฉบับที่ 3842 (3042)

เจาะลึกปมฉาว "สุวรรณภูมิ" (4) ชำแหละสัญญาพิสดาร "400 เฮิรตซ์-พีซีแอร์"

อนาคตของเมกะโปรเจ็กต์ "สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ" ถูกผูกปมไว้ 5 ปี ช่วงอดีตรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร โดยมีทีมงานอย่าง ศรีสุข จันทรางศุ นั่งประธานคณะกรรมการ (บอร์ด) บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) "ทอท." นายบัญชา ปัตตนาภรณ์ นั่งรักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่ ทอท. นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ นั่งรัฐมนตรีว่าการคมนาคม 4 ปี นายพงษ์ศักดิ์ รักตพงศ์ไพศาล นั่งรัฐมนตรีว่าการคมนาคมอีก 1 ปีกว่า

เมื่อการประมูลโครงการขนาดใหญ่การก่อสร้างอาคารผู้โดยสารและภายในลานบินมูลค่า 1.57 แสนล้านบาท เสร็จสิ้นลง เข้าสู่ฤดูเปิดประมูลเหมาจ้างบริษัทให้บริการ (outsource) ทั้งสุวรรณภูมิ 47 โครงการ สัญญาจ้างต่อเนื่อง 7-10 ปี มูลค่ากว่า 80,000 ล้านบาท ด้วยวิธีจัดจ้างพิเศษ

ทีโออาร์ของ ทอท.เปิดช่องให้ผู้เสนอทำเอาต์ซอร์ซสามารถใช้กลยุทธ์ "joint venture" ดึงพันธมิตรบริษัทต่างชาติถือหุ้นร่วมเพื่อให้มีคุณสมบัติความเชี่ยวชาญครบตามเงื่อนไขการรับจ้างทำงาน ทำให้เกิดปัญหาตามมาเป็นดอกเห็ดทั้งเรื่องบุคคลสัญชาติไทยที่แปลงกายเข้ามาถือหุ้น หลายบริษัทถูกตั้งข้อสังเกตว่าเป็นการถือแทนสมาชิกพรรคการเมืองบางคน (nominees)

"ช่องโหว่หรือรูรั่ว" ขนาดมโหฬารที่เกิดขึ้นขณะนี้ ทอท.จะแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร และพร้อมจะโชว์ความบริสุทธิ์เปิดเอกสารข้อมูลความโปร่งใสหรือไม่ ทั้ง 3 กลุ่ม ได้แก่ บอร์ดชุด ศรีสุข จันทรางศุ ฝ่ายบริหาร คือนายบัญชา ปัตตนาภรณ์ และคณะกรรมการเปิดประมูลงานแต่ละโครงการ/ผู้เซ็นรับบริษัทเอาต์ซอร์ซแต่ละโครงการ

ประเด็นของบริษัท ไทย แอร์พอร์ตส กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด (TAGS) ดึงบริษัท โฟรบิเชอร์ ทีพีอี สิงคโปร์ เข้ามาถือหุ้นมากที่สุด 48.50% โดยก่อนหน้าจะดำเนินการเช่นนี้ ได้โอนเงินจ้าง DETEK สิงคโปร์ เป็นที่ปรึกษา เป็นกรณีศึกษาถูกเพ่งเล็งว่าเป็นเรื่องฉาวโฉ่กรณีให้มีการโอนเงินสดออกจากบัญชีสูงถึง 10 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยไม่ต้องผ่านมติความเห็นชอบของบอร์ดชุดใดเลย

อีกทั้งช่วงเวลาการเข้าไปทำข้อตกลงความเข้าใจเบื้องต้น (MOU) กับบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) รับภาระการซื้ออุปกรณ์และจ้างพนักงาน ช่วงเวลาดำเนินการถือว่าปกติหรือไม่ ? บอร์ดทั้ง 2 รัฐวิสาหกิจที่มีฐานะเป็นบริษัทมหาชน ประการสำคัญมีกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ทั้ง 2 แห่ง แต่กลับไม่มีการตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงให้ได้ความกระจ่างมาตอบผู้ถือหุ้นรายย่อยให้หายคาใจ

เฉพาะกรณีของ TAGS ทอท.ยังไม่ได้หาข้อยุติ หรือนำเอกสารหลักฐานมายืนยันแม้สักเรื่องเดียว

เผือกร้อนชิ้นใหม่ที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ DSI แกะรอยข้อมูลขณะนี้คือ "สัญญาโครงการจ้างเอาต์ซอร์ซบริษัทผู้ให้บริการระบบไฟฟ้า 400 เฮิรตซ์ และระบบปรับอากาศ PC-AIR" ให้บริการในสุวรรณภูมิ สัญญารวมทั้งหมด 24 ข้อ 16 หน้า ลงนามโดย "นายบัญชา ปัตตนาภรณ์" ที่ปรึกษา ทอท. เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2549

ให้บริษัท แอร์พอร์ต ฟาซิลิตี้ จำกัด (Airport Facility) และ FMC TECNOLOGIES, INC ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนจากสหรัฐอเมริกา ได้สัมปทานทำเอาต์ซอร์ซ 400 เฮิรตซ์ และ PC-AIR ให้บริการไฟฟ้าและแอร์ปรับอากาศกับสายการบินทั้งหมดบริเวณสะพานเทียบประตูเครื่องบิน (contract gates)

นายบัญชาลงนามหลังจากที่ตนเองพ้นจากหน้าที่ "รักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่" ทอท.ไปแล้วเดือนเศษ (หลังจากบอร์ดสรรหาเสนอบอร์ด ทอท.อนุมัติจ้างนายโชติศักดิ์ อาสภวิริยะ เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่

เมื่อ 2 เมษายน 2549) จึงมีคำถามว่า เหตุใดโครงการจ้างเอาต์ซอร์ซระบบไฟฟ้า 400 เฮิรตซ์ และระบบปรับอากาศ PC-AIR "คู่สัญญา" ระหว่างผู้รับจ้างกับ ทอท.จะต้องเป็น "นายบัญชา ปัตตนาภรณ์"

เมื่อนัยของโครงการก่อนหน้านี้ล้มประมูลมาไม่ต่ำกว่า 2 ครั้ง มีผู้เสนอตัว 3 บริษัท คือ TAGS บริษัท แอร์พอร์ต ฟาซิลิตี้ และพันธมิตรร่วมทุน FMC (AFAC) และบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) การล้มประมูลรอบแรก น.ท.เกษมชัย ทั่งนาค ปฏิบัติงานแทนประธานคณะกรรมการเป็นผู้ชี้แจงเงื่อนไขการประมูล การประมูลรอบสอง ร.อ.วิวัฒน์ สมานรักษ์ ประธานคณะกรรมการพิจารณา และมีนางสมบัติ คุณประเสริฐ ผู้จัดการศูนย์กิจกรรมเชิงพาณิชย์ ฝ่ายพัฒนาธุรกิจ ทอท.เป็นกรรมการ

เหตุผลสรุปการชนะประมูลครั้งนี้ประเด็นหลักคือ การเสนอผลตอบแทนให้ ทอท. AFAC เสนอให้ปีละ 41.5% ส่วนในเครือ TAGS เสนอ 33%

การตั้งข้อสังเกตตามสัญญาโครงการระบบไฟฟ้า 400 เฮิรตซ์ และระบบปรับอากาศ PC-AIR ตามสัญญาเลขที่ 1-04/2549 ลงวันที่ 31 พฤษภาคม 2549 ระหว่าง 2 ฝ่าย คือ

ทอท.กับ AFAC ทั้ง "นายบัญชา ปัตตนาภรณ์" ผู้ลงนามรับผิดชอบตามสัญญา ขณะนี้เกษียณอายุแล้ว เมื่อ 30 กันยายน 2549 เป็นผู้ทำไว้

โดยมีคณะกรรมการพิจารณาโครงการเอาต์ซอร์ซรายการนี้ร่วมอีก 3 คน ร.อ.วิวัฒน์ สมานรักษ์ ประธาน น.ท.เกษมชัย ทั่งนาค และนางสมบัติ คุณประเสริฐ เป็นกรรมการ

ทอท.ได้ตรวจสอบหรือไม่ว่า "สัญญามีช่องโหว่" หรือไม่ และ/หรือหากการประมูลโครงการขยายผลเป็นความเสียหาย ทั้ง 4 คน ทอท.ต้องรับผิดหรือชอบ ?

ขณะนี้มีการตั้งข้อสังเกตว่า "สัญญาโครงการ" 400 เฮิรตซ์และ PC-AIR ขาดความสมบูรณ์ และ/หรือมีบางข้อขัดกฎหมาย

ตั้งแต่ 1) การทำสัญญาซึ่งรัฐ (ทอท.) เสียผลประโยชน์ ไม่ได้กำหนดอัตราค่าตอบแทนขั้นต่ำ minimum guarantee ไว้ ตามปกติทุกสัญญาของ ทอท.จะต้องทำ เพื่อป้องกันความเสียหายหากผู้ประกอบการปฏิบัติตามเงื่อนไขไม่ได้ หลังจากสุวรรณภูมิเปิดให้บริการ 1 เดือนแรก มีรายงานว่า รายได้ของ 400 เฮิรตซ์ เดิมที่ให้บริการอยู่ดอนเมืองทำได้เดือนละกว่า 30 ล้านบาท วันนี้ที่สุวรรณภูมิประเมินว่าจะต่ำกว่า เป้าหมาย

2) เอกสารการมอบอำนาจให้ตัวแทนผู้ลงนามสัญญาของบริษัท FMC TECNOLOGIES INC. สหรัฐอเมริกา ตามเอกสารแนบในสัญญาเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2549 Mr.Peter Yan ซึ่งมีตำแหน่งเป็นเพียง Regional Sales Manager, FMC หรือผู้จัดการฝ่ายขาย มีภูมิลำเนาอยู่ฮ่องกง มอบอำนาจให้นิติบุคคลอื่นเข้าทำสัญญาในนาม FMC กับ ทอท. (ก่อนหน้านั้นเมื่อ 17 มกราคม 2549 ช่วงเปิดประมูลรอบแรก Mr.Peter Yan ก็เป็นผู้ทำข้อตกลงเบื้องต้นแทน FMC สำนักงานใหญ่ ซึ่งไม่พบว่ามีเอกสารที่สมบูรณ์ฉบับใดบ่งชี้ถึงการเป็นตัวแทนผู้มอบอำนาจดังกล่าว)

3) การดำเนินคดีหากเกิดข้อพิพาทกับคู่สัญญา ทอท.ยอมรับเอกสาร MOU ของ AFAC ที่แนบท้ายข้อ 9 ระบุชัดว่า ข้อพิพาทของคู่สัญญาหากไม่สามารถหาข้อยุติได้ ต้องดำเนินคดีในเขตอำนาจของรัฐและศาลในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่เมืองฮุสตัน แอร์ส เคานตี้ เทกซัส เท่านั้น

เงื่อนไขข้อนี้ถูกตั้งข้อสังเกตว่า หากพิสูจน์ได้ว่าคุณสมบัติของผู้ยื่นประมูลโครงการทำให้เกิดความเสียหาย ทอท.จะทำอย่างไร และ/หรือการยอมรับเงื่อนไขซึ่งอาจขัดกับคุณสมบัติของผู้ยื่น จะเป็นการเอื้อประโยชน์ต่อผู้เสนอราคาหรือไม่

4) การแสดงหนังสือรับรองของ FMC TECNOLOGIES INC.สหรัฐอเมริกา และหนังสือรับรองของบริษัทตัวแทนในเมืองไทย คือ FMC TECNOLOGIES (THAILAND) ที่รับรองให้พันธมิตร บริษัท แอร์พอร์ต ฟาซิลิตี้ เป็นผู้นำกลุ่ม ผิดจากข้อตกลงที่จะต้องยื่นก่อน 24 มีนาคม 2549 แต่กลับยื่นภายหลังเมื่อ 16 พฤษภาคม 2549

5) การจัดทำประกันภัยตามสัญญาข้อ 11 ผู้ได้สัมปทานเอาต์ซอร์ซจะต้องจัดทำประกันภัยเครื่องจักรและอุปกรณ์ที่เป็นทรัพย์สินของ ทอท.ในการดำเนินโครงการ สำหรับการเสี่ยงภัยทุกชนิด (all risks) จนเต็มมูลค่าทรัพย์สิน (วงเงินอุปกรณ์ระบบประมาณ 700 ล้านบาท) รวมทั้งการจัดทำประกันภัยอันอาจเกิดขึ้นต่อทรัพย์สินของบุคคลที่สาม โดยมีวงเงินไม่ต่ำกว่า 200 ล้านบาท (สุวรรณภูมิเป็นสนามบินขนาดใหญ่กว่าดอนเมือง 3 เท่า แต่ในสัญญา ทอท.บังคับให้ผู้ประกอบการทำวงเงินประกันภัยบุคคลที่สามต่ำกว่าสนามบินดอนเมืองตั้งไว้ 500 ล้านบาท สุวรรณภูมิลดเหลือเพียง 200 ล้านบาท)

เฉพาะการเปิดสัญญาฉบับสมบูรณ์โครงการไฟฟ้า 400 เฮิรตซ์ และระบบปรับอากาศ PC-AIR ฉบับเดียว ก็ถูกตั้งข้อสังเกตว่า "รอยรั่วหรือช่องโหว่" เพียบ จนถึงวันนี้ ทอท.ยังจะละเว้นการปฏิบัติหรือเพิกเฉยต่อ "คณะกรรมการ" และ "ผู้เกี่ยวข้อง" โดยไม่คิดจะสอบสวนข้อเท็จจริงใดๆ ซื้อเวลาต่อไปเช่นนั้นหรือ ?

ที่มา: http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s_tag=02p0106061149&day=2006/11/06

ตอบ: Thu Nov 09, 2006 9:03 pm

•• มีผู้หลักผู้ใหญ่ท่านหนึ่งที่ใช้บริการ สนามบินสุวรรณภูมิ แล้วหงุดหงิดชนิดยอมรับไม่ได้กับสภาพการณ์ ห้องน้ำน้อยเกินเหตุ, ห้องน้ำสกปรกเกินการณ์ สวนทางกับพื้นที่เพื่อการค้าของ คิงส์เพาเวอร์ ที่ ใหญ่โตโอฬารเกะกะอย่างน่าเกลียด เสนอให้ช่วยบอกล่าวพี่น้องประชาชนที่มีอันเดือดร้อนเพราะเหตุเดียวกันนี้ว่า อย่าหงุดหงิดสถานเดียว ได้โปรด “...ปวดท้องแล้วหาห้องน้ำไม่ได้ จงอย่าอั้น แต่จงเข้าไปถ่ายทุกข์ในพื้นที่เพื่อการค้าของคิงส์เพาเวอร์ที่ระเกะระกะ ณ จุดที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที.” คาถานี้ใช้ได้ทั้ง ปวดหนัก, ปวดเบา ทำกันให้เป็น ปกติ ที่สุดก็จะเป็น มาตรการเร่งรัด – ภาคประชาชน ให้เกิดกระบวนการ สืบสวนสอบสวนความโปร่งใสในการประมูลใช้พื้นที่ ได้....ฮา

"เติ้ง"อัดสุวรรณภูมิ"สุวรรณแย่"

นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย กล่าวเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ถึงปัญหาความไม่พร้อมของสนามบินสุวรณภูมิว่า ตอนนี้ไม่ใช่สนามบินที่ภาคภูมิใจแล้วแต่กลายเป็นสุวรรณแย่ ตั้งแต่ความสะดวกสบายในการใช้สนามบินจนกระทั่งไปถึงหลุมจอดเครื่องบิน โดยห้องน้ำแย่มาก มีจำนวนน้อยกว่าร้านค้าในสนามบินเสียอีก ทั้งแคบและอุปกรณ์ภายในห้องน้ำไม่ได้มาตรฐาน ท่อรั่ว น้ำหยด รถเข็นกระเป๋ามีไม่เพียงพอ หลังคาผ้าใบไม่สามารถกั้นความร้อนจากแสงแดดได้ ระบบแอร์ไม่เย็นเคยเตือนมาตั้งแต่ไปตรวจเยี่ยมสนามบินกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เมื่อครั้งยังเป็นนายกรัฐมนตรี ส่วนหนึ่งของปัญหานั้นมาจากการเร่งรัดเปิดสนามบินเร็วเกินไป ส่วนหลุมจอดเครื่องบินก็น่าห่วง

ที่มา: http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01p0130091149&day=2006/11/09

ตอบ: Tue Nov 21, 2006 11:55 pm

POSTBag

Suvarnabhumi needs 'gold-star' management
136 Na Ranong Road, Klong Toey, Bangkok 10110, Thailand - fax:022403666 - email:postbag@bangkokpost.co.th

When I approached the new airport for the first time at sunrise, I was quite awestruck by the visual effect _ the blue lighting, the glass and steel combination, the matchbox car park, etc. As you walk in you get a sense of something quite dramatic in the check-in area. But as you delve further into the airport, small things diminish the experience, both at departure and at arrivals.

Having now already used it about seven times since its opening, I am left with a real fear that the project will be seen as a "missed opportunity" a year from now.

I say this because at this early stage many of the problems are to do with how the facility is being run and appear to be easy to solve, but as long as these things fester, a culture of "good enough" could set in.

This airport needs to deliver the same intangibles you get at the world's best _ an attention to detail, where all the small problems have been considered and addressed, understated but ample facilities, clear signage that supports your basic intuition of where things should be, and a calm, spacious and relaxing environment.

Thailand has built a gold-star facility which now needs gold-star management. Combine that hugely impressive building with the best of local style and design, mixed with the highest professional standards, and we would have a world-class product that matches the pride Thais feel about the airport.

It's certainly not too late, but it must happen soon.

A D http://www.bangkokpost.com/211106_News/21Nov2006_news21.php

ผมคันมือจะเขียนเรื่องการขนส่งทางอากาศหลายครั้ง แต่ไม่อำนวย วันนี้ ไหนๆก็จะไปพูดเรื่อง Logistics ก็เลยขอถือเป็นโอกาสนี้รับใช้ ท่านไปในตัวเลยนะครับ

บ้านเมืองใดที่ประสงค์ความสำเร็จด้านการส่งออก ผู้คนในประเทศนั้นจะต้องเกี่ยวดองหนองยุ่งและเอาจริงเรื่องการขนส่งสินค้าประเภทต่างๆ ทั้งขนส่งทางถนน ทางรถไฟ ทางอากาศ ทางน้ำ ภายในประเทศ และระหว่างประเทศ

การขนส่งระหว่างประเทศทั้งทางรถไฟ ทางทะเล และทางอากาศนั้น การขนส่งทางทะเลมีมากที่สุด ทางอากาศน้อยที่สุด พ.ศ. 2545 โลกขนส่งทางอากาศเพียง 1,370 ล้านตัน ก็ประมาณ 0.84% น้อยมากครับ ไม่ถึง 1% ของการขนส่งทุกด้านของโลก แต่สินค้าที่ถูกขนส่งทางอากาศเป็นพวกที่มีราคาแพง เมื่อมาดูในแง่ของราคา โอ้โฮ ต้องเผลออุทานว่าโอ้โฮจริงๆ เพราะมีมูลค่ามากถึง 40% ของมูลค่าการขนส่งโลก

ยิ่งเดี๋ยวนี้มีการส่งสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ สินค้าที่มีมูลค่าสูง สินค้าเน่าเสียง่าย อย่างพวกดอกไม้ ผลไม้ ขนส่งกันทางอากาศทั้งนั้น แต่การขนส่งทางอากาศของไทยมีเพียง 0.2% ของการขนส่งทุกประเภท พ.ศ. 2546 เราขนส่งสินค้าทางอากาศ 357,000 ตัน พ.ศ. 2547 มี 401,000 ตัน ถ้าจะเทียบในระดับโลก สิงคโปร์เป็นอันดับ 1 ในเรื่องการขนส่งทางอากาศ มาเลเซียลำดับ 9 ไทยลำดับ 20 เวียดนามลำดับที่ 71 ฯลฯ

เดิมนิติภูมิมีฝันอันบรรเจิด ผมฝากฝันทางการขนส่งทางอากาศแห่งราชอาณาจักรไทย ไว้ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ คิดว่า พ.ศ. 2549 ทันทีที่เราเปิดสนามบินสุวรรณภูมิ สนามบินแห่งนี้จะขนส่งสินค้าให้เราได้ทันที 3 ล้านตันต่อปีทีเดียว ฝันว่าเราจะมีการให้บริการแบบเขตปลอดพิธีการศุลกากรตลอด 24 ชั่วโมง และต่อไปในอนาคต ผมฝันว่า เมื่อสนามบิน สุวรรณภูมิขยายการให้บริการไปเรื่อยๆ จนถึง พ.ศ. 2553 ไทยก็น่าจะขนของทางอากาศได้ 6.4 ล้านตันต่อปี ถึงตอนนั้น ผมสามารถส่งเงาะ ทุเรียน ลำไย มังคุด และพืชผักนานาพันธุ์ ไปขายทั่วโลกได้ภายในเวลา 24 ชม.

ผม (เคยฝัน) อยากจะชนะสนามบินมาเลเซียที่ตอนนี้รองรับการขนส่งสินค้าได้ 1 ล้านตัน สนามบินชางซีของสิงคโปร์ได้ 2 ล้านตัน ถ้าสุวรรณภูมิของไทยได้ 3 ล้านตัน ผมก็จะแฮปปี้มีความสุขสนุกสนานสำราญใจ ถึงแม้ว่าเราจะยังแพ้สนามบินเซ็กแล็ปก๊กของฮ่องกงก็ไม่เป็นไร เรียนผู้อ่านท่านไว้เป็นข้อมูลครับ ว่าอีก 2 ปีข้างหน้า พ.ศ. 2551 แล็ปก๊กของฮ่องกงจะขนส่งได้บานเบอะเยอะแยะถึง 9 ล้านตันต่อปีทีเดียว

ยิ่งโลกเข้าสู่ยุคโลกาภิวัตน์มากขึ้น การแก้ไขกฎกติกาและข้อตกลงการเปิดน่านฟ้าเสรี เพื่อการบินเชิงพาณิชย์ก็มีมากขึ้น การขนส่งทางอากาศก็เยอะมากขึ้น แต่มี 2 อย่าง ที่ดับฝันอันบรรเจิดของพวกเราชาวไทยไชโยเกือบจะโดยสิ้นเชิง

อย่างแรกก็คือ การโกงกินอย่างมูมมามตะกรุมตะกรามขณะสร้างสุวรรณภูมิการโกงอย่างนี้ ไม่น่าจะเคยมีขึ้นมาก่อนในโลก จากสนามบินราคาแสนล้านกลายเป็นไอ้สนามบินกระจอกงอกง่อยกิ๊กก๊อกล้อกโล้ต โคตรสกปรก ประเมินด้วยสายตา ราคาที่ก่อสร้างจริงไม่น่าจะซักกี่หมื่นล้าน มีความเป็นห้างสรรพสินค้ามากกว่าเป็นสนามบินอันเป็นหน้าเป็นตาของชาติ โครงสร้างพื้นฐานสอบตกตั้งแต่ตอนเปิดทำการวันแรก ส่วนขีดความสามารถด้านเทคโนโลยี ด้านไอทีนั้น ถ้าเทียบเปรียบกับสนามบินอื่นในภูมิภาค เราอยู่เกือบบ๊วย ชนะก็ประเภทเขมร พม่า อะไรอย่างนี้

อย่างที่สอง คือสายการบินแห่งชาติของไทยครับ เท่าที่ติดตามดูการกระดิกพลิกตัวของการบินไทย ผมว่าบริษัทการบินสายนี้ไม่สนใจไยดี ที่จะพัฒนาตัวเองให้เป็นผู้ให้บริการโลจิสติกส์ อ้าวเฮ้ย การบินไทยยังใช้ใต้ท้องเครื่องบินเก็บสินค้ากันอีกหรือนี่ พัฒนากันยังไงถึงไม่มีเครื่องบินสำหรับขนส่ง ในขณะที่ สิงคโปร์แอร์คาร์โกมีเครื่องบิน B747�400 ที่เรียกว่า Mega Air มากถึง 16 ลำ สายการบินแห่งชาติมาเลเซียก็มี Maskargo ที่มีเครื่องบินเฉพาะขนส่งสินค้าแบบ B747-400F ตั้ง 7 ลำ

5 ปีที่ผ่านมา ผมนึกว่าคนบริหารประเทศไทยจะเก่ง ผู้คนทั้งประเทศก็เฮโลสารพา เชื่อว่าเรามีผู้นำเก่ง ออกมาพ่นเรื่องไทยจะเป็น Logistics Hub ได้ทุกเสาร์

นิติภูมิชี้รับใช้ไปเพียงไม่กี่บรรทัด ผู้อ่านท่านก็พอเห็นแล้วนะครับว่า

ท่านโม้ให้เราฝัน ส่วนท่านและพรรคพวกนั้น เอ้า ไอ้เออาโอง

ไอ้เออาโอง=ได้เวลาโกง.

นิติภูมิ นวรัตน์
http://www.thairath.com/news.php?section=international01&content=27288

ตอบ: Wed Nov 29, 2006 2:11 am

เพิ่งจะไปสุวรรณภูมิ [29 พ.ย. 49 - 17:36]

ผมว่าจะไม่เขียนถึงสนามบินสุวรรณภูมิในแง่ลบแล้วเชียวนา เพราะตั้งแต่เปิดใช้เป็นต้นมา มีแต่คนพูดถึงในเชิงลบเต็มไปหมด

หาคำชมหรือข้อเขียนที่แสดงความถูกอกถูกใจ หรือพออกพอใจแทบไม่เจอเลย

ผมอ่านแล้วก็รู้สึกสงสารจนแอบนึกอยู่ในใจว่า หากเรามีโอกาสไปใช้ สนามบินแห่งนี้ และไปพบข้อบกพร่องด้วยตนเองก็จะขออุบไว้

เพราะเท่าที่มีการขีดเขียนเสนอแนะและเป็นข่าวออกมานั้น ก็คงจะต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะแก้ไขได้หมด

แต่พอมีโอกาสไปใช้สนามบินเข้าจริงๆ เมื่อสัปดาห์ก่อน ผมก็อดใจไม่ไหวเหมือนกันครับ...คงต้องขออนุญาตร่วมแหยมหรือร่วมแจมกับเขาด้วยคน

ถือว่าเป็นการติเพื่อทำให้สนามบินสุวรรณภูมิ ที่เปรียบเสมือนหน้าตาของประเทศไทยเราดูดีขึ้น... คิดเสียอย่างนั้นเถอะ

ประเด็นเรื่องห้องนํ้าที่ว่ามีน้อยและไม่ค่อยสะอาดนั้น ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง

ที่สุวรรณภูมิมีน้อยห้องจริงๆ แถมในแต่ละห้องก็ยังมีที่หนักที่เบาน้อยกว่าห้องนํ้าทั่วๆไปเสียอีก

ที่สำหรับทุกข์หนักมี 2 ห้อง ยังพอทน แต่ที่สำหรับทุกข์เบามีแค่ 2 ช่อง มันน้อยเกินไปครับ

นอกจากนั้น ยังใช้วัสดุที่ดูราคาถูกๆยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยทำให้ดูหมองๆและไม่สะอาดอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆที่แม่บ้านเธอก็เช็ดอยู่บ่อยๆ

ผมทราบว่าทางสนามบินกำลังเร่งรัดปรับปรุงแก้ไขอยู่ ก็ได้แต่ ให้กำลังใจขอให้ปรับแล้วเพียงพอและดูดีขึ้น

อย่าลืมว่า ห้องนํ้าคือประตูบานแรกที่เขาจะสัมผัสประเทศไทย... ประทับใจหรือไม่ประทับใจก็อยู่ตรงนี้แหละ

ประเด็นเรื่องความมืด จนทำให้หวั่นวิตกว่าจะเป็นอันตราย และพูดกันไปถึงความปลอดภัยของแอร์โฮสเตสนั้น...ผมก็เห็นด้วยอีก

แทบไม่น่าเชื่อเลยว่า บนเส้นทางอันยาวเหยียดที่ผู้โดยสาร จะต้องเดินยํ่าต๊อกจากงวงที่ลงมาจากเครื่องบินจนถึงช่อง ตม.นั้น จะมืดสลัวเหมือนเปิดไฟไม่เต็มที่

จะบอกว่าเป็นนโยบายประหยัดไฟก็ฟังไม่ขึ้น ควรจะไปประหยัดบริเวณอื่นดีกว่า... เพราะบริเวณทางเดินจะต้องสว่างไสวถึงจะทำให้คนเดินรู้สึกตื่นตาตื่นใจ

การเดินท่ามกลางไฟสลัว ถ้ามาเป็นกลุ่มใหญ่ๆก็พอไหวครับ แต่ถ้าเดินแค่ 2-3 คน ก็อดวังเวงและจินตนาการไปต่างๆนานาไม่ได้อย่างว่า

ประเด็นการตั้งขายของเกะกะมีเสียงพูดเสียงวิจารณ์ไปเยอะแล้ว และได้ข่าวว่าผู้ประมูลก็แก้ไขไปพอสมควรแล้ว

แต่ก็ยังระเกะระกะและไม่ค่อยมีระเบียบ ขนาดแถวๆคุณยักษ์ที่ถือกระบองยืนต้อนรับ และถือกันว่าเป็นจุดเข้าสู่ประเทศไทยอย่างเป็นทางการจุดแรก ก็ยังเห็นมีสินค้าวางขายใกล้ๆยักษ์แผงเบ้อเริ่ม

ที่เกะกะและไม่เป็นระเบียบอีกอย่างหนึ่งก็คือ บูธรถเช่าที่มาเปิดอยู่ข้างๆสายพานกระเป๋าในบริเวณที่รับกระเป๋า

เหมือนบูธร้านค้าที่ไปออกงานตามศูนย์สิริกิติ์ยังไงยังงั้น ดูเป็นส่วนเกินที่ไม่ควรจะมาอยู่บริเวณนี้เลย แถมยังมีกล่องเปล่าๆสำหรับใช้ทำอะไรก็ไม่รู้กองอยู่เต็ม

ประเด็นหยักไย่และใยแมงมุมก็เห็นชัดเจนครับ...ระหว่างเดินไปรับกระเป๋า ตอนผ่านหลังคากระจก

แมงมุมสนามบินสุวรรณภูมิคงจะมีไม่ใช่น้อย และชักใยเก่งชะมัด เห็นเป็นขยุ้มๆเลยล่ะ ไม่เชื่อก็เงยหน้าขึ้นดูเถอะ

จริงๆแล้วยังมีอีกหลายประเด็นที่ผมจดมาเป็นข้อสังเกต ในโอกาสที่ไปใช้สนามบินแห่งนี้เป็นครั้งแรก

แต่ก็เอาเถอะ...ขอเขียนแค่นี้แหละ เขียนมากก็จะท้อแท้ใจเสียเปล่าๆ

ขอให้นำข้อวิจารณ์ทั้งหลายทั้งปวงที่ได้รับมาตั้งแต่ต้นไป ขึ้นกระดานและหาทางปรับปรุงแก้ไขโดยด่วน

ก่อนที่ภาพไม่ค่อยสวยงามเหล่านี้จะติดตาชาวต่างประเทศจนลบไม่ออก

เห็นแล้วก็อดนึกถึงดอนเมืองไม่ได้อีกน่ะแหละ...ดูเผินๆก็ไม่ยิ่งใหญ่ ไม่อลังการอะไร...แต่ทำไมเวลาเราเดินผ่านจุดต่างๆไปขึ้นเครื่องบิน เราถึงเดินได้อย่างสบายใจก็ไม่รู้ซี

พูดไปก็จะหาว่าผมเข้าข้างดอนเมือง...จบแค่นี้ก็ละกัน.

"ซูม"

http://www.thairath.com/news.php?section=society02&content=28195

ตอบ: Mon Jan 22, 2007 9:12 pm

บรรณวิทย์เปรียบสุวรรณภูมิ เหมือนหลุมฝังศพ “ทักษิณ” [22 ม.ค. 50 - 17:59]

พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) และประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาและติดตามปัญหาสนามบินสุวรรณภูมิ กล่าววันนี้ (22 ม.ค.) ว่า ปัญหารอยร้าวของแท็กซี่เวย์ นั้น ได้ตั้งคณะกรรมการไปศึกษา และสั่งห้ามใช้แล้ว รวมทั้งขอให้วิศวกรจากเหล่าทัพไปช่วยกันอย่างเต็มที่ หากตรวจสอบพบอันตรายที่เกิดจากการสร้างรันเวย์ คงต้องเสนอให้ปิดสนามบินทันที เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาเรื่องความปลอดภัยของผู้มาใช้บริการ คาดว่า สิ้นเดือนนี้จะทราบผลอย่างเป็นทางการ

ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พล.ร.อ.บรรณวิทย์ ได้กล่าวเปรียบเทียบสนามบินสุวรรณภูมิเหมือนเด็กที่เกิดมามีรูปร่างพิกลพิการ สิ่งสำคัญที่สุดคือการต้องนำผู้กระทำผิดมาลงโทษให้ได้ แม้สนามบินสุวรรณภูมิจะเป็นคำตอบที่ดี แต่ก็เป็นเหมือนหลุมฝังศพ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี เนื่องจากพบแต่เรื่องทุจริต ถือเป็นความไม่ดีของผู้ที่สร้างขึ้นมาอย่างแท้จริง

ด้านพล.ร.อ.ธีระ ห้าวเจริญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กล่าวถึงเรื่องเดียวกันว่า ได้ให้คณะกรรมการและฝ่ายบริหารของบริษัทท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เร่งตรวจสอบแท็กซี่เวย์ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ซึ่งมีรายงานแตกร้าย 60 ถึง 100 จุด อาจเนื่องมาจากปัญหา การถมทรายในอดีต เพราะตามจุดต่างๆ พบมีสภาพชุ่มน้ำ สลับน้ำท่วมขังตลอดเวลา ความหนาของปริมาณชั้นทรายไม่ได้มาตรฐาน อย่างไรก็ตาม หากพบว่ามาจากการทุจริตการถมทรายในอดีต ยืนยัน จะนำเรื่องนี้กลับมาสอบสวนและไม่ละเว้น ที่จะดำเนินคดีกับเจ้าหน้าที่และทุกคนที่เกี่ยวข้อง

ส่วนนายสมชัย สวัสดีผล ผู้อำนวยการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กล่าวว่า สัปดาห์ที่ผ่านมา ได้เชิญวิศวกรอิสระจากกรมทางหลวง สถาบันเทคโนโลยีเอเชีย หรือ เอไอที และตัวแทนวิศวกรจากสถาบันการศึกษาต่างๆ ไปตรวจสอบรอยร้าว ที่เกิดขึ้นบริเวณแท็กซี่เวย์ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ คาดว่าจะได้ผลภายใน 1 ถึง 2 สัปดาห์นี้ จากการตรวจสอบเบื้องต้น พบว่า รอยร้าวที่เกิดขึ้น เกิดจากน้ำที่ซึมเข้ามา จากเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปลายปีที่แล้ว ทำให้พื้นผิวของแท็กซี่เวย์มีรอยร้าว ทางกลุ่มไอโอที จอยท์เวนเจอร์ ซึ่งเป็นผู้รับเหมาทำรันเวย์ เตรียมเรียกร้องค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัยในวงเงินประมาณ 200-300 ล้านบาท จากค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น กรณีที่มีการซ่อมพื้นผิวของรันเวย์ และแท็กซี่เวย์ เพราะจากการตรวจสอบสาเหตุที่เกิดขึ้น พบว่าเป็นผลมาจากธรรมชาติทำให้พื้นรันเวย์เกิดความเสียหาย ไม่ใช่เกิดจากการทำงานไม่มีคุณภาพ

ตอบ: Tue Jan 23, 2007 10:14 pm

ผมไม่ได้อ่านที่ทรงวุฒิได้postไว้เลยนะครับ
แต่ผมขอแสดงความเห็นส่วนตัวนะครับ(เน้น)

ถ้าคุณทักษิณยังเป็นนายกอยู่ สนามบินสุวรรณภูมิจะเป็นที่เชิดหน้าชูตาของชาวไทยครับ

ตอบ: Tue Jan 23, 2007 10:29 pm

ผมไม่ค่อยเห็นด้วยนะครับพี่ ผมว่าตอมันผุดตั้งแต่น้ำยังไม่ลดซะอีกครับ โกงตั้งแต่อยู่ในมุ้งครับ สงสารคนไทยอย่างเราๆครับ

ข่าวการร้าวก็มีจริงมานานแล้ว แต่ก็ปิดข่าว เปลี่ยนประเด็นไปเรื่อยครับ

ในระดับนานาชาติเขาให้สุวรรณภูมิแค่ ๓ ดาว (จากเต็ม ๕ ดาว)
ส่วนความภูมิใจ+ความเชิดหน้าชูตาของหลายคนที่มีมา...ถ้าท่านได้มาเยือนสถานที่จริงก็จะรู้สัมผัสได้ถึงราคาคุยอ่ะครับ เศร้า Sad

ตอนนี้ก็รอแต่วันที่จะเกิดอุบัติเหตุใน runway/taxi way ซึ่งผมภาวนาให้มันไม่เกิดอ่ะครับ

...................................................

สุวรรณภูมิ/ยิ่งสาวยิ่งเสียว [24 ม.ค. 50 - 17:51]

ตอนแรกผมตั้งใจว่า จะหยุดเขียนเรื่องสนามบินสุวรรณภูมิสักพัก หลังจากที่เขียนปูดเรื่องตรวจพบรอยร้าวในแท็กซี่เวย์กว่า 60 จุดและรอยปริในคอนกรีตใต้ดิน ทำให้น้ำใต้ดินซึมขึ้นมาบนรอยต่อส่วนที่เป็นยางแอสฟัลต์ ทำให้ผิวรันเวย์เกิดล่อนแตกบวมยุบ จนต้องทยอยปิดซ่อมกันไม่หยุดหย่อน

แต่เมื่อได้อ่านคำสัมภาษณ์ของ คุณสมชัย สวัสดีผล ผู้อำนวยการสนามบินสุวรรภูมิ ซึ่ง รับผิดชอบโดยตรง แต่ พูดความจริงไม่หมด วันนี้ก็เลยต้องขอเขียนต่ออีกสักวัน ท่านผู้อ่านที่ไม่ได้ใช้สนามบินอย่าเพิ่งเบื่อนะครับ

ข้อมูลที่น่าตกใจก็คือ ช่วงที่ผมเขียนว่ามีรอยร้าวและผิวล่อนในรันเวย์กว่า 60 จุด และจะร้าวล่อนต่อไปเรื่อยๆ เพราะน้ำใต้ดินได้ซึมกระจายไปทั่วใต้ผิวรันเวย์นั้น คุณสมชัย สวัสดีผล บอกว่าพบเพิ่มเป็นกว่า 100 จุดแล้ว

แล้วคุณสมชัยก็แก้ตัวแทนผู้รับเหมาก่อสร้างและผู้ออกแบบทันทีว่า เป็นเพราะพื้นที่ก่อสร้างเป็นที่ลุ่มและอุ้มน้ำ จึงทำให้รันเวย์ล่อนขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องวัสดุผิดสเปก

ผมขอเรียนท่านผู้อ่านเป็นข้อมูลว่า การก่อสร้าง สนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งต้อง สร้างบนดินเลน ในหนองงูเห่านั้น มีกระบวนการก่อสร้างที่ซับซ้อน ไม่มีทางที่น้ำจะซึมขึ้นมาบนผิวยางแอสฟัลต์ได้ง่ายดายอย่างที่คุณสมชัยพูด

ขั้นตอนแรกต้องดูดน้ำใต้ดินขึ้นมาก่อน จากนั้นก็เอาปูนฉีดลงไปผสมกับดินเลนชั้นล่าง เพื่อให้แข็งตัวเป็นแท่งคอนกรีตขนาดใหญ่เท่ากับรันเวย์และแท็กซี่เวย์ ลอยอยู่บนดินเลนข้างล่าง เพื่อรับน้ำหนักสนามบินไม่ให้ยุบ จากนั้นก็มีการถมทรายขนาดต่างๆถึง 5 ชั้น ก่อนที่จะราดยางแอสฟัลต์และเทคอนกรีตทับบนผิวด้านบน

ดังนั้น โอกาสที่น้ำใต้ดินจะซึมผ่านแผ่นคอนกรีตยักษ์ขึ้นมาจึงค่อนข้างยาก

น้ำใต้ดินจะซึมผ่านแผ่นคอนกรีตที่หนาหลายเมตร ขึ้นมาตรงรอยต่อกับผิวยางแอสฟัลต์ได้ จะต้องมี “รอยแตก” ในแผ่นคอนกรีตจุดใดจุดหนึ่งเปิดช่องให้น้ำใต้ดิน ซึมขึ้นมาตลอดเวลาจนแผ่กระจายไปทั่ว

วันก่อนผมเขียนรายงานไปว่า มีการทดลองเจาะดูเบื้องต้นไปแล้วไม่พบว่าแผ่นคอนกรีตใต้ดินมีเหล็กเส้นผูกไว้ ผมก็ได้แต่ภาวนาให้พบเหล็กเส้น ถ้ามีการเจาะพิสูจน์เพิ่ม หากไม่มีการผูกเหล็กเส้นจริง ก็เป็นเรื่องใหญ่ อาจจะต้องปิดสนามบินทุบรันเวย์ทำใหม่ ผิวรันเวย์จึงจะหายยุบและแตกล่อน

จะเป็นเพราะ การทุจริตคอรัปชัน ก่อสร้างผิดสเปก หรือ ออกแบบผิดผมได้ข่าวว่าคณะกรรมการสอบสวนชุดต่างๆ กำลังสอบกันหัวหมุนให้วุ่นไปหมด

เพราะ “แบบของเมอร์ฟี่จาห์น” ที่ออกแบบไว้ กับ “แบบก่อสร้าง” ที่มีอยู่ในมือ ทำท่าจะไม่ใช่แบบเดียวกัน บางแผ่นก็ไม่มีลายเซ็นของสถาปนิกผู้ออกแบบกำกับ บางแบบพื้นที่จริงกับพื้นที่ในแบบไม่ตรงกั นกำลังจะมีการวัดพื้นที่จริงเพื่อเทียบกับพื้นที่ที่กำหนดไว้ในแบบ และหาแบบต้นฉบับตัวจริง

ดังนั้น การที่ คุณสมชัย สวัสดีผล ให้สัมภาษณ์หน้าเศรษฐกิจไทยรัฐ ยืนยันว่าพื้นที่ใช้สอยภายในอาคารสนามบินสุวรรณภูมิ ยังคงมี 560,000 ตารางเมตรเท่าเดิม แม้จะมีการลดความสูงของอาคาร ความกว้างของอาคารเทียบเครื่องบินผมคิดว่า คงต้องรอผลการสอบสวนยืนยันอีกครั้ง

นี่คือ ข้อมูลที่มีอยู่ แต่คุณสมชัยไม่ได้พูดออกมาให้หมด

ข้อมูลที่ผมฟังแล้วรู้สึกรับไม่ได้ก็คือ สาเหตุที่ผู้โดยสารการบินไทยไม่ได้รับความสะดวก เครื่องบินไม่สามารถจอดเทียบประตูอาคารผู้โดยสารได้ แม้จะว่างจำนวนมากก็ตาม ต้องไปจอดไกลและนั่งรถบัสแทน คุณสมชัย บอกว่า เป็นเพราะการบินไทยเปลี่ยนแปลงตารางบินและเวลาเข้าออกตลอดเวลา

ผมขอเถียงแทนการบินไทยในฐานะผู้โดยสารว่า ไม่จริง ผมซื้อตั๋วการบินไทยทีไร ต้องจองล่วงหน้าเป็นเดือน รู้เวลาเข้าออกล่วงหน้าแน่นอน การบินไทยควรจะให้ คุณสมชัย ถอนคำพูด เพราะทำให้การบินไทยเสียหายมาก

ไหนๆ คตส.สอบเรื่องนี้แล้ว ก็อย่าลืมสอบ คุณสมชัย สวัสดีผลอีกคนก็แล้วกัน เพราะรับผิดชอบโดยตรง รู้เรื่องสนามบินสุวรรณภูมิมากที่สุด.

“ลม เปลี่ยนทิศ”

..........................................

AIRPORT RUNWAYS
Condition of tarmac again raises fears

Only one landing strip is 'grooved' for safety, as asphalt is poor and chips easily

When Qantas flight 1 touched down at Don Muang airport on September 23, 1999, visibility was low, the rain was heavy, and the 747 jumbo jet was well down the soggy runway. The plane came to a stop 220 metres onto the adjoining golf course, landing gear crushed, engines damaged and the passengers dazed and in the dark.

While the official evaluation noted human factors contributed to the accident, it also pointed out that the runway surface lacked grooves to help shed the rainwater and increase the efficiency of the plane's tyres to stop on wet surfaces.

These grooves, generally two to three centimetres deep and spaced three to four centimetres apart, have for years been placed across runway surfaces to help increase safety margins in wet conditions. It was therefore no surprise that grooves were part of the runway specifications for the new Suvarnabhumi Airport.

However, when the airport begins operations next Saturday, only one of the two runways will contain such grooves.

"It's true we designed the airport to meet international standards with grooved runways," says Somchai Sawasdeepon, general manager of Suvarnabhumi Airport. "But we completed the first [western] runway and put loads on it for testing, and it became apparent that the grooved asphalt broke into pieces. These could become what we call foreign object damage [FOD] and we have to keep sweeping the runway to make sure they don't damage the planes."

As a result, plans were abandoned to put grooves in the eastern runway, which Somchai states saved the airport more than Bt10 million. He also confirmed the airport would not use grooves in the two runways planned for future expansion.

"We had second thoughts about grooving, feeling the practice was originally designed for airports in the West where snow on the runway is a problem. We don't have snow in Bangkok," he stated.

Such a revelation came as complete surprise to Captain Nokdee, a long time pilot who asked for his real name to be withheld. He finds such grooves to be very helpful, which is why he believes they are commonplace at major airports all over the world, including the newest ones in Hong Kong and Kuala Lumpur.

"Grooves make landings safer. We classify aircraft braking ability into poor, medium or good. Although grooving won't increase braking effectiveness from say poor to medium right away, it certainly brings it up a few steps," the captain explained.

He says pilots employ a numbering system to rate runway friction, with three or below being poor and nine being good. Grooving can increase the number by a few points, which he says is especially important in heavy rain.

Although runway safety issues often focus on the landings, grooving is also critical for take-offs, said the captain, as engines sometimes have problems and the pilot must abort and brake quickly.

Tortrakul Yomnak, former president of the Engineering Association of Thailand, says this change of plans at Suvarnabhumi should not surprise those following developments there.

"The low quality asphalt used made the grooves break apart." Tortrakul explains. "Instead of requiring contractors to change the asphalt, the AoT simply told the contractors not to groove the other runway."

Bids on Suvarnabhumi construction projects were quite competitive and Tortrakul feels corners may have been cut to preserve profits. "We know those winning companies got the projects with very low bids. They will not make much money out of these contracts."

However, Captain Permsak Thongpaiboon, president of the Pilots' Association of Thailand, saw little cause for concern. He says there are new asphalt technologies that can help shed water.

"I don't think we have to worry about the quality of the runways. If they are not up to standard, ICAO won't allow the airport to operate," he said.

Neither Captain Nokdee, nor Tortrakul were aware of such technologies. A quality control engineer at Suvarnabhumi could not confirm there was anything special about Suvarnabhumi's asphalt, but did claim tests were done to ensure the friction on the two runways was comparable.

As The Nation has been reporting this week, ICAO will not be certifying any aspect of Suvarnabhumi's operations. Additionally, ICAO guidelines actually do not require runway grooves.

"It's true runway grooving is not a compulsory safety requirement by ICAO, but leading airports all over the world have their runways grooved," Tortrakul said.

"In this day and age it is not enough to just say we didn't do anything against the written rules. Suvarnabhumi is a brand new airport, why don't we start by doing things right and live up to international standards."

Nantiya Tangwisutijit

The Nation

.........................

“ต่อตระกูล” นำทีมรายงานปัญหาสุวรรณภูมิ ชี้แท็กซี่เวย์ผิดแบบ

“ต่อตระกูล” นำทีมวิศกรรายงานปัญหาสุวรรณภูมิ โดยเฉพาะแท็กซี่เวย์ และรันเวย์บางส่วนร้าวให้ ครม.ทราบข้อมูล ชี้สาเหตุอาจมาจากการถมทรายหรือสร้างผิดแบบ

วันนี้ (23 ม.ค.2550) นายต่อตระกูล ยมนาค กรรมการบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ในฐานะประธานคณะกรรมการตรวจสอบเรื่องรันเวย์ และแท็กซี่เวย์ร้าวของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เปิดเผยก่อนเข้ารายงานต่อที่ประชุมคณะรัฐมนตรีว่า ปัญหาดังกล่าวมีหลายสาเหตุที่ต้องตรวจสอบ ซึ่งอาจเกิดจากการถมทรายไม่ได้มาตรฐาน หรือมาจากการก่อสร้างและออกแบบ อย่างไรก็ตาม ขอรายงานให้คณะรัฐมนตรีทราบในรายละเอียดก่อน แต่เชื่อว่าปัญหาดังกล่าวจะไม่มีผลกระทบจนทำให้ต้องปิดท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ทั้งนี้ ก่อนการประชุมคณะรัฐมนตรี พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี ได้เดินทางมาเป็นประธานการประชุมคณะรัฐมนตรี แต่ไม่ให้สัมภาษณ์สื่อมวลชนแต่อย่างใด

ก่อนหน้านี้ พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน ในฐานะประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญติดตามปัญหาสนามบินสุวรรณภูมิ เปิดเผยว่าได้พบปัญหาทุจริตในการก่อสร้างสนามบินแห่งนี้แทบทุกจุดที่เข้าไปตรวจสอบ พร้อมทั้งระบุว่าเวลานี้กำลังให้ทีมวิศวกรชุดใหญ่ตรวจสอบปัญหาแท็กซี่เวย์ร้างหลายจุด รวมทั้งรันเวย์ร้าวบางจุด คาดว่าภายในสิ้นเดือนนี้จะทราบผลว่าสมควรปิดสนามบินเพื่อซ่อมแซมเพื่อ ความปลอดภัยหรือไม่

อย่างไรก็ดี นายต่อตระกูลเปิดเผยภายหลังการเข้าชี้แจงเกี่ยวกับรอยร้าวต่อที่ประชุมคณะรัฐมนตรีว่า 3 สาเหตุหลักที่อาจก่อให้เกิดรอยร้าวเกิดจากวัสดุก่อสร้างไม่ได้มาตรฐาน การดูแลรักษาบกพร่อง รวมถึงวิศวกรผู้ออกแบบ ซึ่งโดยส่วนตัวเชื่อว่าเกิดจากสาเหตุหลัง อย่างไรก็ตาม เห็นว่าภายในอีก 2-3 สัปดาห์น่าจะทราบสาเหตุที่แท้จริง พร้อมเสนอให้มีการตั้งคณะกรรมการซึ่งเป็นนักวิชาการขึ้นมาตรวจสอบด้วย ขณะที่ยืนยันว่ายังไม่จำเป็นต้องปิดการให้บริการสนามบินสุวรรณภูมิ

นอกจากนี้ นายต่อตระกูล ยอมรับว่า รอยร้าวบนแท็กซี่เวย์เริ่มลุกลามไปส่วนอื่น จึงทำได้โดยการซ่อมแซมชั่วคราว ซึ่งในอนาคตก็อาจเกิดปัญหาขึ้นอีกได้

ตอบ: Fri Jan 26, 2007 12:32 am

“แม้ว” ชิ่งรับผิดสุวรรณภูมิอัปยศ-โยนบาปอดีต รมต.

“นพดล” ออกโรงแก้ต่างตามใบสั่ง “แม้ว” ปัดสวะรับผิดสุวรรณภูมิเสียหาย โยนบาปอดีต รมต.ที่ดูแล อ้างนายกฯ แค่กำกับดูแลนโยบายในภาพรวม เล่นลิ้นหนุนรัฐบาลเร่งตรวจสอบและลงโทษคนผิด แต่ต้องเป็นธรรมและโปร่งใส ฉุนฉายาหลุมฝังศพ “ทักษิณ” อ้อนสังคมอย่าเพิ่งเหมารวม

วันนี้ (26 ม.ค.) นายนพดล ปัทมะ ที่ปรึกษาฝ่ายกฎหมายส่วนตัวของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีและครอบครัวชินวัตร กล่าวถึงการตรวจสอบสนามบินสุวรรณภูมิ ซึ่งขณะนี้พบปัญหาต่างๆ มากมายทั้งๆ ที่เพิ่งเปิดให้บริการได้เพียง 4 เดือนเศษว่า พ.ต.ท.ทักษิณก็ติดตามข่าวสารนี้ตลอดและไม่ได้กล่าวอะไร พ.ต.ท.ทักษิณบอกเพียงว่าสิ่งใดที่เกิดขึ้นหากมีจุดบกพร่องก็ต้องตรวจสอบและแก้ไข เช่น การซื้อบ้านหลังหนึ่ง หากพบว่ามีรอยหลังคารั่วหรือท่อน้ำแตกก็ต้องแก้ไขและตรวจสอบสาเหตุ

การสร้างสนามบินสุวรรณภูมินั้น รัฐบาลชุดที่แล้วยืนยันว่าต้องดำเนินการให้เป็นสนามบินระดับภูมิภาค เพราะวางโครงการนี้มาหลายสิบปีแล้วแต่ไม่มีความคืบหน้า พ.ต.ท.ทักษิณต้องการให้สำเร็จขึ้นมา ส่วนสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงการก่อสร้าง อาทิ เครื่องตรวจวัตถุระเบิดซีทีเอ็กซ์9000 ที่มีการกล่าวหาว่าทุจริตนั้น ขอให้มองย้อนกลับว่า ในช่วงนั้น พ.ต.ท.ทักษิณ เป็นหัวหน้ารัฐบาลที่กำกับดูแลนโยบายต่างๆ ในภาพรวม และได้มอบหมายให้ผู้ที่เกี่ยวข้องรับไปดำเนินการ

พ.ต.ท.ทักษิณย้ำมาตลอดว่า สนามบินแห่งนี้ต้องก่อสร้างและใช้วัสดุอุปกรณ์ต่างๆ ให้ดีที่สุด และคงเป็นไปไม่ได้ที่ พ.ต.ท.ทักษิณจะต้องรับรู้ทุกเรื่อง เพราะผู้ที่เกี่ยวข้องก็รับนโยบายไปดำเนินการ แต่มันจะมีอะไรผิดพลาดในขั้นตอนนั้นๆ ก็ต้องไปตรวจสอบ “พ.ต.ท.ทักษิณสนับสนุนการตรวจสอบและลงโทษคนผิด แต่ขอให้ดำเนินการด้วยความเป็นธรรมและโปร่งใส เพื่อให้ประชาชนรับรู้ด้วย และควรตรวจสอบในทุกขั้นตอนที่เกี่ยวข้องเสียก่อน เพื่อจะได้รู้สาเหตุที่แท้จริง อย่าเพิ่งเหมารวมและป้ายความผิด ใครที่รับผิดชอบในส่วนไหนก็ควรจัดการอย่างมีคุณธรรม คณะกรรมการและผู้เกี่ยวข้องในเรื่องนี้บางคนที่บอกว่าสนามบินแห่งนี้จะเป็นหลุมฝังศพ พ.ต.ท.ทักษิณนั้น ควรไปตรวจสอบให้ครบถ้วนเสียก่อนที่จะพูดเช่นนี้” นายนพดล กล่าว

.............................

โกงเป็นเหตุ [26 ม.ค. 50 - 19:12]

คุยฟุ้งทั้งยาวทั้งใหญทันสมัย โอ่อ่า หรูหรา ฟู่ฟ่า แจ๋วแหววที่สุดในโลกยิ่งใหญ่ที่สุดในเอเชีย

ตีปี๊บป่าวประกาศโหมโฆษณาถี่ยิบ "สนามบินสุวรรณภูมิ" คือความ ภูมิใจของคนไทยทั้งชาติ!!!

ฟังแล้วเคลิบเคลิ้มไปตามๆกัน

ทำให้ในช่วงที่มีการทดลองใช้ สนามบินเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2549 ยาวมาจนถึงช่วงที่มีการเปิดใช้สนามบินสุวรรณภูมิอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 กันยายน 2549

มีพี่น้องประชาชนจากทั่วสารทิศพากันอุ้มลูกจูงหลานไปชื่นชมความยิ่งใหญ่ อลังการของสนามบินแห่งใหม่กันแบบมืดฟ้ามัวดิน

รถราติดเป็นแถวยาวเหยียด จนถึงขนาดผู้บริหารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิต้องออกมาขอร้องขอความกรุณา

อย่าแห่มาชมกันมากนัก เพราะทำให้การจราจรภายในสนามบินติดขัด เป็นอุปสรรคในการเดินทางของผู้โดยสาร

นี่คือตัวชี้วัดว่าคนไทยส่วนใหญ่ ตื่นเต้นดีใจที่ได้เห็นโครงการสนามบินหนองงูเห่า (เจ็ดชั่วโคตร) ก่อสร้างแล้วเสร็จ

ชื่นใจที่ประเทศเรามีสนามบินนานา ชาติแห่งใหม่ ใหญ่บะเล่งเท่ง เจ๋งที่สุดในภูมิภาคนี้

หลายคนถึงกับนั่งฝันหวาน ไทย-แลนด์กำลังจะเป็น “ฮับ” เป็นศูนย์กลางการบินแห่งเอเชีย!!!

แต่ขณะเดียวกัน ก็มีข่าวคราวเกี่ยว-กับความไม่พร้อมและข้อบกพร่องต่างๆในสนามบินสุวรรณภูมิปูดออกมาเป็นระลอก ทั้งหลังคารั่ว ห้องน้ำไม่เพียงพอ รอยร้าวข้างรันเวย์

ต้องตามแก้ปัญหากันไม่ได้ หยุดหย่อน

เหนืออื่นใด ยังมีปัญหาเรื่องการทุจริตคอรัปชันภายในสนามบินสุวรรณภูมิ เข้ามากระทบโสตประสาทไม่เว้นแต่ละวัน

โดยเฉพาะกรณีจัดซื้อเครื่องตรวจระเบิดซีทีเอ็กซ์ การจัดซื้อจัดจ้างท่อร้อยสายไฟฟ้าภายในสนามบิน โครงการแอร์พอร์ตลิงค์

ซึ่งคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) กำลังติดตามไล่บี้เช็กบิลอย่างเข้มข้น

ปัญหาเหล่านี้ ทำให้ความสง่างามของสนามบินสุวรรณภูมิหมองไปเป็นกอง!!!

และล่าสุด ก็ได้เกิดปัญหาใหญ่ มหึมาขึ้นมาอีกกระทอก เมื่อมีการตรวจพบว่าทางขับ หรือแท็กซี่เวย์ของสนามบินมีรอยยุบ รอยร้าว แตกล่อน ประมาณ 100 จุด

แถมรอยแตกร้าว แตกล่อนได้ ขยายลามไปถึงพื้นผิวรันเวย์ด้านทิศตะวันออกบริเวณด้านเหนือของสนามบินอีกหลายจุด

สร้างความเสียวไส้ แอนด์พิศวง งงงวย เป็นอย่างยิ่ง!!!

สนามบินเพิ่งเปิดใช้อย่างเป็นทางการได้แค่ 4 เดือน ไหงพื้นรันเวย์ และแท็กซี่เวย์ ถึงได้แตกร้าวง่ายดาย หยั่งกะข้าวเกรียบว่าว???

งานนี้ พล.ร.อ.ธีระ ห้าวเจริญ รมว.คมนาคม ออกมาชี้แจงแถลงไขว่า ได้รายงานปัญหาที่เกิดขึ้นให้ ครม.รับทราบแล้ว

เบื้องต้นมีการสันนิษฐานสาเหตุน่าจะเกิดจากการใช้วัสดุไม่ถูกต้อง ปัญหาน้ำท่วม และขั้นตอนการออกแบบ ซึ่งจะตั้งคณะกรรมการที่มีความเป็นกลางเข้ามาตรวจสอบสาเหตุและหาแนวทางแก้ไขต่อไป

เชื่อว่าปัญหานี้จะไม่กระทบต่อการเปิดใช้บริการของสนามบิน ถ้าจำเป็นต้องซ่อมแซมก็อาจจะปิดพื้นที่บางส่วน

แต่ถ้าตรวจสอบแล้วเห็นว่าการ เปิดใช้สนามบินต่อไปอาจเกิดความไม่ ปลอดภัย ก็อาจจะต้องกลับไปใช้งานสนามบินดอนเมือง

งานนี้ดูจากรูปการณ์แล้ว สาเหตุลึกๆที่รันเวย์ร้าว หนีไม่พ้นเกิดจากการทุจริตคอรัปชัน

ถ้าไม่โกงไม่กิน มันจะเจ๊งง่ายๆอย่างงี้เหรอโยม???

“พ่อลูกอิน”

http://www.thairath.co.th/news.php?section=hotnews03&content=34692

ตอบ: Sun Jul 29, 2007 11:16 pm

ตอบ: Mon Jul 30, 2007 2:31 am

พี่คงไม่พูดอะไรมาก ขอบอกว่าสนับสนุนในหลายๆๆๆๆๆๆอย่างที่ songwut ทำอยู่
อาจมีคนแย้งบ้าง เชียร์บ้าง แต่พี่เห็นด้วยกับน้อง 1000 %